Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

St Mary's Cathedral, gelegen in Gers in Occitanie, is een flamboyant gotisch gebouw gekenmerkt door Renaissance invloeden. De bouw begon in 1489 onder impuls van aartsbisschop François de Savoie en zijn dominee Jean Marre, gesticht over twee eeuwen, met een wijding in 1548 naarmate het werk verder ging. Het 102 meter lange gebouw vervangt een romaanse kathedraal verwoest door een brand in 1171. Zijn meest opmerkelijke elementen, zoals de 18 glazen ramen van Arnaud de Moles (1507-1513) en de 113 kraampjes van het koor, illustreren de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, waarbij bijbelse scènes, mythologie en fantastische bestiary worden gemengd.

Aan het einde van de zeventiende eeuw werden de gevels en veranda's van de Korinthische orde toegevoegd, terwijl de klokkentorens, die in 1559 door Jean de Beaujeu begonnen, pas in 1680 werden voltooid onder leiding van Pierre Miressou en de beeldhouwer François Auxion. Geclassificeerd als een historisch monument in 1906 en opgenomen als een UNESCO World Heritage Site in 1998 (paden naar Santiago de Compostela), werd de kathedraal meerdere malen hersteld, met name na revolutionaire degradaties in 1793. Zijn koor, gesloten door een monumentaal altaarstuk in zwart marmer uit Izaourt, en zijn orgel van Jean de Joyeuse (1694) getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed.

De geschiedenis van de kathedraal is gerelateerd aan die van het aartsbisdom Auch, overgebracht van Eauze na de Sarrasin invasies van de negende eeuw. De opgravingen onthulden de fundamenten van de Romaanse kathedraal van St. Austinde (12e eeuw), verwoest door vuur. De glas-in-lood ramen, beschermd door schermen in de zeventiende eeuw, en de kraampjes, gesneden tussen 1510 en 1554 behoren tot de meest complete sets in Frankrijk. De crypte, gebouwd om de helling van de heuvel te compenseren, herbergt de graftombes van lokale heiligen zoals Saint Leotade (7e-VIIIe eeuw).

In de 19e eeuw werden grote restauraties uitgevoerd door architecten Hippolyte Durand en Charles Laisné, terwijl in de 20e eeuw de kathedraal werd verhoogd tot de rang van kleine basiliek (1928). De indrukwekkende afmetingen (voûts op 26,64 m, torens van 44 m) en de beschermde meubels (altaren, preekstoel, retabels) maken het tot een juweel van het Franse religieuze erfgoed. De klokken, waaronder de 6,75-tons hommel (1853), en de twee orgels die van Cavaillé-Coll (XIXe eeuw) en het grote klassieke orgel (1694) maken dit uitzonderlijke ensemble compleet.

De kathedraal blijft een plaats van bedevaart en actieve aanbidding, met ceremonies zoals de wijding van bisschop Maurice Gardès in 2005. Zijn hoofdstuk, in 1548 geseculariseerd, had ooit 25 nobele kanonnen. Vandaag trekt ze zich ook aan voor haar akoestiek en concerten, terwijl ze haar rol als primatial (eerlijke houder van Novempopulanie) behoudt. De glas-in-loodramen van Arnaud de Moles, gerestaureerd tussen 2017 en 2019, en de kraampjes, bestudeerd voor hun complexe iconografie, blijven kunsthistorici fascineren.

Toekomst

De kathedraal van Sainte-Marie is een van de 71 monumenten en sinds 1998 staan 7 delen van paden op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het is op de weg naar Via Tolosana of "Toulousaine Way" die door Toulouse gaat, vandaar zijn naam, maar het startpunt is bij Arles vanwaar zijn andere naam van weg naar Arles (via Arelatensis).

Externe links