Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Notre-Dame-de-Nazareth vindt zijn oorsprong in de ontdekking rond 1260 van een wonderbaarlijk standbeeld bij de Montgaillardpoort, geïnterpreteerd als een voorstelling van de Maagd of een oude godin. Een eerste kapel, opgericht in de 13e eeuw, werd verwoest tijdens de gevechten van de Honderdjarige Oorlog, vervolgens herbouwd tussen 1452 en 1520 in een pure gotische stijl. Gefinancierd door Toulouse parlementariërs, wordt het een begraafplaats voor deze weldoeners, zoals Michel de Vabres of Jacques de Minut.

In 1525 probeerde president Georges d'Olmières er een collegiaal van te maken, maar het project werd geblokkeerd door de kanunniken van Saint-Étienne en de aartsbisschop. De kapel, gesloten in 1789 tijdens de Revolutie, verloor zijn klokkentoren en werd verkocht als een nationaal eigendom voordat ze werd hersteld om te aanbidden in 1800. In de 19e eeuw onderging het aanpassingen, waaronder de onderdrukking van twee zijkapellen, en verwelkomde achtereenvolgens de Zwarte Penitenten en de Diocesane Missionarissen.

In de 20e eeuw werd de kapel de zetel van de Italiaanse Katholieke Missie van Toulouse in 1954, onder impuls van kardinaal Saliège. In 1974 werd een historisch monument opgericht, dat een rijke interieurdecoratie in stand houdt: klimopkluizen en derden, 17e-eeuws barok altaarstuk, middeleeuwse basreliëven en 16e-eeuwse glas-in-loodramen. Vandaag gesloten voor het publiek om redenen van veiligheid, opent het uitzonderlijk op culturele evenementen.

De buitenarchitectuur, discreet en geïntegreerd met de stedelijke stof, contrasteert met het gotische interieur. De gewelfde poort, versierd met een Maagd met een Kind, leidt tot een schip met twee ongelijke spanten, met verschillende bouwcampagnes. De noordelijke kapellen, van Lodewijk XIII stijl, huisvest de laatste bewaarde graftombe, die van Antoine Dadin van Hauteserre, terwijl de abside vertoont een gouden houten Aankondiging en oude Mariaanse scènes.

De kapel illustreert de invloed van de parlementaire elites van Toulouse, die vóór de revolutie een symbool van vroomheid en macht zag. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook lokale religieuze spanningen, zoals de oppositie tegen de opkomst van collegialiteit of de aanval onder de Terror. Latere transformaties (demolitaties, veranderingen in de opdracht) onderstrepen de aanpassing aan de culturele en sociale behoeften, van de broederschap van de zwarte penitenten tot de Italiaanse gemeenschap.

Externe links