Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bellegarde Castle, ook bekend als het Hospital Castle, is een symbool monument van de Loiret, gekenmerkt door een rijke en gevarieerde geschiedenis. Zijn oorsprong dateert uit de 14e eeuw, toen Nicolas Braque, heer van de plaats, bouwde de vierkante kerker met vier torens in corbellatie tussen 1355 en 1376. Het kasteel werd in 1376 door koning Karel V de wijze ingehuldigd en werd vervolgens overgedragen aan zijn dochter Jeanne, echtgenote van Jean de l'Hospital. De funderingen van de site, echter, dateren veel eerder, met een eerste vermelding van een sterk houten huis in de tiende eeuw (Téduin Charter, 984), vervangen door een stenen kerker in de twaalfde eeuw.

In de 17e eeuw onderging het kasteel een grote transformatie onder impuls van Jacques de l'Hospital (1578 Hij voegde het Paviljoen van Ondes toe ten westen van de kerker, met een smeedijzeren trap, en bouwde de hoofdtoren (nu een woning onder Lodewijk XV). Het landgoed werd verrijkt met schuren en bijgebouwen, terwijl Roger de Saint-Lary in 1646 de titel van hertog van Bellegarde kreeg. Het kasteel, ontworpen door Claude Chastillon en beschreven door Dom Morin, belichaamt vervolgens de aristocratische fascist van die tijd.

In 1692 verwierf de hertog van Antin (zoon van Mme de Montespan) het kasteel en ondernam ambitieuze werken. Tussen 1715 en 1724 reorganiseerde hij de cursussen om zijn stallen en appartementen te installeren, met de paviljoens van Antin, Salamandre (nu stadhuis) en de Superintency. De tuinen, geïnspireerd door die van Meudon, zijn ingericht met terrassen, bedden en bossen, met een eiland en een grote kamer met water. De hertog doorboorde hoge ramen in de kerker en moderniseerde zijn uiterlijk. In 1782 voegde de markies de Villennes een neo-Griekse trap aan de zuidelijke gevel toe, getekend door architect Viel.

De 19e eeuw markeerde een daling: de hertog van Antin's raster, verwijderd door de geallieerden in 1815, werd vervangen in 1836. In de 20e eeuw werd het kasteel een openbare plaats, waar het stadhuis en tentoonstellingen werden gehouden. Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten (1928, 1937, 1969), het behoudt middeleeuwse elementen (donjon, gracht) en klassieke elementen (paviljoens, trappen). Zijn tuinen, die verdwenen waren, waren bekend dankzij de plannen van de koninklijke landmeter Hyppolite Matis (1715.

Externe links