Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Commercie Kasteel, gelegen in de Maas in de Grand East regio, bezet de site van een oude 13e eeuwse kasteel, gedeeltelijk herbouwd in de 15e eeuw voor Robert II de Commercy. Aan het begin van de zeventiende eeuw maakte de kardinaal van Retz er zijn woonplaats van door de middeleeuwse funderingen te behouden. Deze strategische site, met uitzicht op de Maasvallei, werd een symbool van de lokale macht vóór de grote transformatie in de 18e eeuw.

In 1708 kreeg Karel-Henri van Lotharingen-Vaudémont, de natuurlijke zoon van hertog Karel IV van Lotharingen, het vorstendom Commercie en begon de bouw van een barokkasteel op de middeleeuwse ruïnes. De plannen, geïnspireerd door Germain Boffrand en uitgevoerd door architect Nicolas d'Orbay, omvatten de bases van de oude ronde torens. Toen hij in 1723 overleed, ging het kasteel over aan zijn neef, hertog Léopold I van Lotharingen, en vervolgens aan zijn zoon François III, voordat hij in 1737 werd geschonken aan de hertogin van de douane Élisabeth-Charlotte d'Orléans.

Van 1744 tot 1766 werd het kasteel de favoriete residentie van Stanislas Leszczynski, voormalig koning van Polen en hertog van Lotharingen. Deze laatste organiseerde in 1748 een weelderige rechtbank, die figuren uit de Lumières zoals Voltaire, Émilie du Châtelet en Jean-François de Saint-Lambert verwelkomde. Volgens de legende is het hier dat de madeleine, een iconische taart, werd genoemd in 1755 door de koning ter ere van Madeleine Paulmier, een dienaar. Stanislas organiseert ook bijlagen zoals de "Kasteel van heteau" en de "Royal Fountain," die nu vermist worden.

Na de dood van Stanislas in 1766, werd het kasteel verlaten in opdracht van Lodewijk XV en veranderd in een cavalerie kwart tot de 19e eeuw. De tuinen, verwoest om plaats te maken voor het Marnekanaal op de Rijn en de spoorlijn Parijs-Straatsburg, verdwijnen bijna volledig. In 1940 verwoestte een brand het kasteel tijdens de Tweede Wereldoorlog. De gemeente werd in 1957 gerestaureerd en geclassificeerd als historisch monument (1960 voor het kasteel, 1972 voor de gemeenten), nu de thuisbasis van het stadhuis en de gemeentelijke bibliotheek.

De architectuur van het kasteel combineert barokke en klassieke elementen: een ereplaats omringd door gewone mensen in het halfrond, gevels met zuilen en frontons, en een monumentale trap die de helling naar de Maas compenseert. De interieurversieringen, hoewel gedeeltelijk verloren, getuigen van zijn verleden fascist. De overblijfselen van de tuinen, zoals de ontbrekende fabrieken, herinneren aan haar rol als een plaats van macht en cultuur onder het oude regime.

Onder de opmerkelijke eigenaren zijn de Kardinaal van Retz (17e eeuw), de hertogen van Lotharingen, en Stanislas Leszczynski, waarvan het leven regeerde in Lotharingen liet een blijvende mark. Het kasteel, een symbool van de uitwisselingen tussen Polen en Frankrijk, illustreert ook de politieke transformaties van de regio, van de onafhankelijkheid van Lotharingen tot haar permanente gehechtheid aan Frankrijk in 1766.

Externe links