Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Dourdan, gelegen in de natuurlijke regio Hurepoix van Île-de-France, is een emblematisch voorbeeld van de militaire architectuur van Philippië. Gebouwd tussen 1220 en 1222 tijdens het bewind van Philippe Auguste, maakt het deel uit van een fortificatieplan ontworpen om het koninklijke landgoed te beveiligen tegen de Plantagenets. Zijn vierkante plan, geïnspireerd door het Louvre, maakt het een symmetrisch fort met geïsoleerde kerker, droge sloten, flank torens en entree kastelen, kenmerkend voor de kastelen van deze tijd zoals Gisors of Angers. Het was de laatste vesting gebouwd onder Philippe Auguste, voltooid een jaar voor zijn dood in 1223.

Voor dit stenen kasteel, herbergde de site een houten en aarde constructie gebouwd door Hugues de Grote, vader van Hugues Capet, in de tiende eeuw. Dit eerste kasteel, gelegen in de buurt, diende als jachtverblijf voor Kings Louis VI en Louis VII, het bevorderen van lokale economische ontwikkeling dankzij de Parijs-Chartres weg en de rivier de Orge. Het dichte bos van de Carnuts, geërfd uit de oudheid, maakte het ook een populair jachtterrein, het versterken van zijn strategische belang.

In de loop van de eeuwen veranderde het kasteel meerdere malen van handen en functies. Aangeboden door Louis IX aan Blanche de Castille en vervolgens aan Marguerite de Provence, werd hij een jachtafspraak voor Philippe le Hardi en Philippe le Bel. In 1314 werd Jeanne II van Bourgondië opgesloten in de kerker na het schandaal van de Nesle toren. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd hij in 1428 door de Engelsen geplunderd en diende als gevangenis voor Étienne de Vignolles, een metgezel van Jeanne d'Arc, voor zijn ontsnapping in 1431. Lodewijk XI keerde in 1477 terug naar het koninklijk domein.

De oorlogen van de religie markeerden ook haar geschiedenis: in 1567 plunderden de protestanten Dourdan, en de kerker werd ingenomen in 1591. Het kasteel kwam in handen van figuren als Henri IV, die zijn hoofdinspecteur Nicolas Harlay de Sancy aanbood, vervolgens aan de hertog van Sully. Deze laatste sloot de kerkerkloof en voegde stallen toe. In de 17e eeuw werd het een koninklijke gevangenis onder Philippe d'Orléans, waar tot 300 gevangenen tijdens de Revolutie.

In de 19e eeuw kwam het kasteel het privé domein binnen met eigenaren als Amédée Guénée en de Guyot familie. In 1961 verkocht gravin Gaillard de la Valdène het aan de gemeente Dourdan. Een historisch monument in 1964 was het onderwerp van grote werken tussen 1972 en 1987, restauranttorens, kerker, courtines en gevels. Tegenwoordig herbergt het een museum en blijft het een belangrijke getuigenis van middeleeuwse militaire architectuur.

Het kasteel onderscheidt zich door een vierkant plan van 70 meter, bekleed met 12 meter brede sloten. Het had zes torens en een 30 meter hoge kerker (25 meter vandaag), gescheiden van de rest door een ringvormige sloot. De kerker, een master room, herbergde een gewelfde gemeenschappelijke kamer, een slaapkamer, en een wachtkamer, uitgerust met open haarden, een put en een armmolen. De binnenplaats omvatte een kapel gewijd aan de heilige Johannes de Doper en een prive-hotel in "U," een weerspiegeling van de dubbele defensieve en residentiële gebruik.

Externe links