Eerste bouw 1780 (≈ 1780)
Begane grond en top gebouwd.
1890
Kasteelhoogte
Kasteelhoogte 1890 (≈ 1890)
Toegevoegd een extra verdieping.
20 septembre 1946
Historisch monument
Historisch monument 20 septembre 1946 (≈ 1946)
Registratie van het invoernet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De smeedijzeren toegangspoort: inscriptie bij decreet van 20 september 1946
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de l'Olivier, gelegen in Rochecorbon in Indre-et-Loire, is een emblematisch monument van het 4e kwart van de 18e en 19e eeuw. Oorspronkelijk gebouwd in 1780 met een begane grond en een top, werd het verhoogd van een verdieping in 1890, een illustratie van een duidelijke architectonische evolutie. De architectuur weerspiegelt de kolossale orde, met een platte pilaster gevel en een centraal pediment, terwijl een gebouw uit de 18e eeuw communes het ensemble in het westen compleet maakt.
De smeedijzeren toegangspoort, geclassificeerd als Historic Monument bij decreet van 20 september 1946, komt uit de voormalige moestuin van Chanteloup Castle, verworven tijdens revolutionaire verkoop. Dit detail belicht de link tussen dit kasteel en de turbulente geschiedenis van de regio tijdens de revolutie. De trapterrassen en tuinen ten oosten van het herenhuis voegen een opmerkelijke landschapsdimensie toe, typisch voor de torenhoge huizen van deze tijd.
Dit kasteel vertegenwoordigt een van de zeldzame gebouwen van de late achttiende eeuw in Touraine, het mengen van architectonisch erfgoed en daaropvolgende transformaties. Het park en decoratieve elementen, zoals het historische raster, getuigen van een bewaard gebleven erfgoed, waar neoklassieke invloeden en 19e eeuwse aanpassingen elkaar kruisen. De nauwkeurigheid van de locatie (8 Quai de la Loire) en de inscriptie als historische monumenten maken het tot een opmerkelijke locatie in het departement Indre-et-Loire.
Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monument, bevestigen haar status als Historisch Monument en beschrijven haar kenmerkende architectonische kenmerken. Hoewel informatie over het huidige gebruik (bezoeken, verhuur) ontbreekt in de brontekst, blijft het erfgoed belangrijk, geworteld in de lokale en regionale geschiedenis.