Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Bonnette, gelegen in Senouillac in de Tarn, is gebouwd aan het eind van de 15e of aan het begin van de 16e eeuw als een afhankelijkheid van het kasteel van Mauriac. Oorspronkelijk zou het een eenvoudige toren kunnen zijn, genoemd als de toren van de Cap in een kadastrale plan van 1591-1592. De familie van Rabastens, heren van Mauriac, vertrouwt haar voogdij over de familie van del Forn (of Fronte), die haar eigenaar wordt. Pierre de Fronte, een lokale rechter, woonde er vanaf 1504, gevolgd door zijn weduwe Jeanne de Castelnau na zijn dood voor 1523. Het kasteel bleef in deze familie tot de godsdienstoorlogen, gedurende welke hij kort in handen van de Hugenoten in 1575, alvorens over te nemen door de katholieken.

In 1613 kocht Maffre de Paulo, koninklijk penningmeester van Castres County, het kasteel voor 17.000 pond en ondernam grote veranderingen. Zijn familie, verrijkt door pastelcultuur, veranderde het militaire gebouw in een comfortabel huis. Het kasteel bleef in hun handen tot de Franse Revolutie. In de 19e eeuw, onder de familie Ichard, werd het het hart van een landgoed, met de toevoeging van stallen en een kelder in 1831, terwijl de tuinen werden herschikt (eiland van kastanjebomen, topiary bomen, Engels park).

Architectureel is het kasteel georganiseerd rond een rechthoekige binnenplaats, geflankeerd door ronde torens en een veelhoekige toren met een spiraalvormige trap. De oostelijke gevel, de belangrijkste, is versierd met een gebogen pediment en een gemarteld wapenschild tijdens de revolutie. Het hof van eer, gesloten door een wall-bahut en twee torenduiven, leidt naar bijgebouwen (stallen, 40 meter kelder met 19e eeuwse persen). De tuinen, het mengen van Italiaanse stijlen (terrassen, gesneden boxwoods) en Franse stijl (houten borduurwerk), evenals een park met wassen en lente, omringen het landgoed, later aangevuld door een steeg van ceders en decoratieve elementen zoals terracotta leeuwen.

Het château de la Bonnette illustreert de evolutie van een middeleeuws fort als seigneuriale residentie, dan als boerderij. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, politieke (religieoorlogen, revolutie) en economische (pastel, wijnbouw) omwentelingen van de regio. Vandaag de dag behoudt het de sporen van deze transformaties, van de oorspronkelijke wallen tot de 19e eeuw, door zijn geclassificeerde tuinen en zijn wijnkelder sinds 1979 verlaten.

Externe links