Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Futaia werd in de 12e eeuw gesticht en was een Benedictijner klooster dat afhankelijk was van de abdij van Saint-Jouin de Marnes. Het is gelegen in Saint-Mars-sur-la-Futaie (Mayenne), het was de scène van conflicten, zoals in 1136, toen zijn monniken per ongeluk verbrand een schuur in Savigny Abbey. De archieven onthullen historische vervalsingen door Jean-Baptiste de Goué, die charters en een fictieve kruismonnik uitvond om zijn geschiedenis te herschrijven.

De priorij bleef conversatief tot 1570, alvorens af te nemen: in 1597 werd hij verklaard "zonder overgave van zielen," waardoor zijn gemeenschap werd teruggebracht tot twee seculiere priesters tot aan de Revolutie. Het oude huis, herbouwd aan het einde van de 18e eeuw, heeft een bescheiden architectuur met een verharde binnenplaats, buitenste stenen trappen, en geglazuurde 13e eeuwse trottoirs hergebruikt in de vloeren. De kapel, gedeeltelijk bewaard gebleven, toont een ogival koor en lancet ramen.

Onder de opmerkelijke overblijfselen zijn een 14e eeuwse steen maagd (overgezet naar de parochiekerk) en een houten standbeeld van Sint Anthony gered in de 19e eeuw. De site, verkocht als nationaal eigendom in 1791, herbergde ook een opmerkelijke Virginia tulpenboom in de late 19e eeuw. Lokale heren, zoals Dreux V de Mello (1233), hadden monniken gebruiksrechten verleend in hun bossen en benadrukten het economische belang van de priorij.

Hermit Raoul de La Futaie, geboren of daar gewoond, illustreert de spirituele dimensie van de plaats. De priorij werd ook gekoppeld aan figuren als Guillaume de Montgiroux, Sénéchal de Mayenne, die in 1240 afstand deed van zijn rechten op zijn land. Het inkomen van de priorij (ongeveer 4000 pond) kwam van Landivy tienden. Het verval ervan is in de context van de godsdienstoorlogen en de progressieve secularisering van de kerkelijke eigendom.

Tegenwoordig verwijst het "Château de la Futaie" vooral naar de postrevolutionaire seigneuriale residentie, hoewel de site middeleeuwse sporen behoudt. De geglazuurde kasseien en architectonische elementen (granieten hoeden, dubbelrailige pararon) herinneren aan zijn monastieke verleden. De priorij belichaamde een groot religieus en economisch centrum in Mayenne, voor zijn verdwijning onder de Franse Revolutie.

Externe links