Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Saulaie, gelegen in Candé in Maine-et-Loire, wordt aan het einde van de Middeleeuwen genoemd als een kasteel op de oude grens tussen Anjou en Bretagne. Het bezit van de familie van La Saulaye in de 15e eeuw, het gaat door alliantie aan de Simons, vervolgens aan de Esperonnaière. Zittend in 1591 tijdens de Religieoorlog, ontplofte zijn poederdoos onder koninklijke troepen, gedeeltelijk vernietigend het fort.

In de 17e eeuw ondernam Antoine de l'Esperonnière, markies en officier van Lodewijk XIV, ondanks het edict van 1626 het verbieden van de reparatie van nutteloze forten. Hij verhief de verwoeste toren, installeerde een kapel in 1654, en moderniseerde het huis in de 18e eeuw in Mansart stijl. De zuidoostelijke toren werd vervangen door een kapel gewijd aan Notre-Dame de la Conception, terwijl de poort en ophaalbrug werden herbouwd in 1655.

In de 19e eeuw werd het kasteel, destijds zeer gedegradeerd, grondig gerenoveerd door René-Marie-Antoine de l'Esperonnaière. Tussen 1880 en 1906 schoor architect Auguste Beignet de zuidelijke en westelijke gebouwen, breidde het huis uit door de 17e eeuwse stijl aan te nemen, en voegde een paviljoen toe. Het park werd opnieuw ontworpen door Eugène Bühler (1877-1878), terwijl er bijgebouwen en een kas werden gebouwd. Genoemd als historische monumenten in 2008, het landgoed omvat ook de molen van Saulaia, getuige van de executies van Chouans in 1793.

Tijdens de revolutie ontsnapte het kasteel, onbewoond sinds 1785, aan vernietiging ondanks de verkoop van zijn meubilair. Antoine-Marie-Jacques de l'Esperonnière, burgemeester van Freigné van 1815 tot 1830, maakte daar kleine verbeteringen voordat zijn kleinzoon de grote werken van de 19e eeuw lanceerde. De site bewaart middeleeuwse elementen (duiven, ronde torens) en klassieke (logis Mansart), die de evolutie over vijf eeuwen illustreren.

Het oorspronkelijke kasteel, vierkant en geflankeerd door vier torens, was een strategisch punt tussen Anjou en Bretagne. Zijn grenspositie maakte van hem een doelwit tijdens religieuze conflicten. De transformaties van de 17e en 19e eeuw, hoewel gedeeltelijk respect voor de middeleeuwse geest, gaf het zijn huidige verschijning, het combineren van oude verdedigingen en moderne wooncomfort.

Externe links