Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lagarde, gelegen in Ariège, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw met de bouw van een wachttoren door Ramire I van Aragon. Dit strategische punt in het noorden van het koninkrijk werd een kwestie tijdens de Albigois kruistocht: in 1212 bood Philippe Auguste Guy I van Lévis, luitenant van Simon de Montfort, aan, waarmee hij de invloed van deze nobele familie van Île-de-France begon. Het dorp Lagarde ontstond een eeuw later rond deze toren.

In de 14e eeuw richtte François de Lévis-Mirepoix een vierkant kasteel op, geflankeerd door vier monumentale torens op een rotsachtige uitloper. De vestingwerken zijn aangepast aan militaire evoluties, met muren en moordenaars. De site, aanvankelijk defensief, dan weerspiegelt de toenemende macht van de Lévis, lokale heren verbonden aan de kroon van Frankrijk.

De 15e tot 16e eeuw zag Johannes V van Levis-Mirepoix, Seneschal van Carcassonne en adviseur van koningen Karel VIII, Lodewijk XII en Francis I, het kasteel radicaal moderniseren. Het bevat Renaissance elementen (glijbaan met schroeven op een koepel in een ster, flamboyante gotische kapel) terwijl het versterken van de verdediging om artillerie te weerstaan. Een tweede lage behuizing, geflankeerd door ronde torens met kazematten, wordt toegevoegd, met een gedamde aarde wall waardoor razing schoten.

In de 17e eeuw veranderde Louise de Roquelaure, weduwe van Alexander de Lévis-Mirepoix, het kasteel in een "Pyrénées Petit Versailles." Het voegt vier meter Griekse-Romeinse standbeelden, Franse tuinen, een galerie Glaces en een koelbox. De kanonnen worden verwijderd, en een derde behuizing met terrassen-promenades voltooit de transformatie tot een paleis van plezier. Deze verfraaiingen, geïnspireerd door de kastelen van de Loire, maken van Lagarde een Occitaans barok juweel.

De Franse Revolutie markeerde een tragisch keerpunt: het kasteel werd in 1794, gedeeltelijk geplunderd en verkocht als nationaal goed. Zijn stenen dienen als steengroeve, en de resten worden pakhuizen of stallen. Ondanks zijn rangschikking bij de Historische Monumenten in 1914 viel het in ruïnes in de 20e eeuw, slachtoffer van diefstal (zoals de vernietiging van een deel van toren in 1980). Sinds 1990 werken vrijwilligersorganisaties (waaronder Per le Castel) aan de restauratie ervan, waarbij de sporen van het verleden worden onthuld.

Vandaag, de site host evenementen zoals middeleeuwse gastronomische markten en een jaarlijkse bijeenkomst van reconstructeurs. De ruïnes behouden opmerkelijke elementen: de sterrenkluis van de Renaissancetrap, de funderingen van de barokke terrassen en de resten van de drie opeenvolgende omheinde ruimtes. De archieven gered door François-Gaston de Lévis (gemigreerd in 1789) en bewaard in Ariège laten toe om zijn geschiedenis te reconstrueren.

Externe links