Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Latoue, ook bekend als Château de Latour, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw met de bouw van een eerste kerker in rode steen, omgeven door een versterkte behuizing. Deze castrum, bestuurd door graaf Bernard I van Comminges, omvatte een 5 m x 5 m toren met een ingang geschorst op 6 meter, een blinde baskamer, en een kastelenkapel gewijd aan Saint-Sernin. Het ensemble, van elliptische vorm, werd beschermd door witte stenen courtines en een verdedigingssysteem waaronder een romaanse poterne. Een aanvullende verdedigingstoren lag 1 km ten noorden van het landgoed Floran, waarbij het strategische belang van de site werd benadrukt.

Aan het begin van de 13e eeuw werd het kasteel vergroot en gemoderniseerd: de voormalige kerker werd een gemeenschappelijke ruimte, terwijl een nieuwe toren van 10,50 m x 9,50 m werd opgericht, met daarin een opnieuw gebruikte romaanse deur en een gewelfde onderste kamer in een wieg. Een omhullend wit stenen shirt versterkt de verdediging, aangevuld met een ronde toren genaamd "stad toren" naar het westen, eventueel dienend als een deur toren met eggen. De kapel Saint-Sernin, ondersteund door de noordelijke wal, wordt de parochiekerk. In 1304 werd het castrum van Turre genoemd, maar het leed in 1440 grote schade tijdens een conflict tussen Armagnacs en Foix-Béarn, dat een eeuw onbewoond bleef.

De Renaissance (XVI eeuw) markeerde een grote transformatie met de toevoeging van een zeshoekige toren naast de kerker, uitgerust met een stenen schroeftrap en mâchicoulis, ter vervanging van houten ladders. Een hoekbuis die wordt gedragen door een torentje, toegeschreven aan de Toulouse-architect Dominique Bachelier, illustreert de invloed van stedelijke stijlen (Toulouse, Albi) op het platteland. De latrines en toegangen zijn opnieuw ontworpen voor meer comfort, terwijl de kelder van de kerker, voorheen een gevangenis, wordt gerenoveerd. Een gedeeltelijke brand in 1500 ging vooraf aan een restauratie in 1581, met defensieve elementen zoals een veronderstelling in de romp.

In de 18e eeuw, verloor het kasteel zijn bovenste houten vloeren en kreeg een nieuw huis naast de kerker, met twee extra niveaus. De keuken is geïnstalleerd in de oude onderste kamer, en de buitenkant faciliteiten (dak, dubbele trap) moderniseren toegang. In de 19e eeuw werd het land afgevlakt, en de ceders van de Atlas werden geplant in cirkelboog, terwijl de wallen gedeeltelijk afgeplat werden. In 1971-1972 werden de zuidelijke gevels met ruïne bedreigd door betonnen uitlopers. De site is opgenomen in de Extra Inventory of Historical Monuments in 1979.

Externe links