Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Montfort-sur-Risle Castle, gebouwd in de 11e eeuw door Hugues I van Montfort, is een emblematisch voorbeeld van middeleeuwse militaire architectuur. Gelegen op een rotsachtige spoor op een hoogte van 100 meter, controleerde het de landroutes tussen Pont-Audemer en Brionne, evenals het rivierverkeer van de Risle. De strategische ligging maakte het een belangrijk verdedigingspunt voor het hertogdom Normandië, vooral tijdens de conflicten tussen Normandiërs en Francs, dan tussen de koningen van Frankrijk en Engeland.

De oorsprong van het kasteel blijft besproken: sommige historici roepen een Gallo-Romeinse bezetting op, terwijl andere voorstander zijn van een Franco stichting. Hugues I, bijgenaamd Hugues à la Barbe, richtte de eerste stenen omheining rond 1030 op in een context van feodale strijd onder de minderheid van Guillaume le Bâtard. Zijn achterkleinzoon, Hugues IV, verstevigde het fort in de 12e eeuw, met een rechthoekige kerker en flanktorens, waarschijnlijk als reactie op politieke spanningen, zoals de samenzwering van de Croix-Saint-Leufray (1122) om Guillaume Cliton op de troon te plaatsen.

Het kasteel speelde een belangrijke rol in Normandische conflicten. Hugues II de Montfort, hertog Guillaume, nam deel aan de overwinning van Mortemer (1054) en aan de verovering van Engeland in 1066, ontvangen als een beloning land overzee. De fluctuerende allianties van de heren van Montfort, die soms loyaal zijn aan de hertogen van Normandië, leidden soms tot herhaalde zetels. In 1122 belegerde Hendrik I van Engeland en nam het fort in handen en vertrouwde het toe aan Galeraan IV van Meulan. De Montforts vonden het pas in 1153, onder Robert II, die daar met 55 ridders onder zijn vlag veel macht had.

Aan het begin van de dertiende eeuw werd het fort zwaar verwoest. In 1203 stierf Hugues V de Montfort, trouw aan Jean sans Terre, en werd het kasteel aan Philippe Auguste geleverd door Hugues de Gournay. Geherschilderd door de Engelsen, werd het gedeeltelijk ontmanteld: geraspte torens, gevallen muren, vulputten, en de bovenste verdiepingen van de verwoeste kerker. De gezanten van Philippe Auguste vonden daar meer dan ruïnes, waardoor zijn militaire rol werd beëindigd. De overblijfselen, genoemd als historische monumenten in 1937, werden tussen 2009 en 2017 door vrijwilligers gerestaureerd.

Het terrein strekt zich uit over 4,6 hectare, met een hoge binnenplaats van 3.600 m2 beschermd door vier hoektorens en een poort toren genaamd Saint-Nicolas. De kerker van 18 × 16 meter heeft platte steunbalken en een gedeeltelijk shirt, terwijl de 2 meter dikke kerkers zijn omgord met 10 meter diepe sloten. De materialen, blokkade en kalksteen, getuigen van evolutionaire constructietechnieken, met sporen van spicaatum (IXe Xe eeuw) in de buurt van de kerker. Er werden twee verschillende bouwfasen geïdentificeerd, die de opeenvolgende militaire aanpassingen weerspiegelen.

Tegenwoordig worden de ruïnes van het kasteel, vrij toegankelijk, beheerd door lokale verenigingen zoals Montfort Cultuur en Erfgoed en de middeleeuwse Geschiedenis en Architectuur Gebouwen (CHAM). Deze laatsten hebben devegetatie-, consolidatie- en toeristische ontwikkelingscampagnes gevoerd, zoals een middeleeuwse tuin en picknickgebieden. De Middeleeuwen, elk eerste weekend van september georganiseerd, animeren de site en markeren haar geschiedenis, terwijl het aantrekken van een familiepubliek. Ondanks de staat van ondergang, blijft het kasteel een symbool van het Normandische erfgoed en een plaats van herinnering aan feodale strijd.

Externe links