Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Noüe, gelegen in de gemeente Villers-Cottes in Aisne, heeft zijn oorsprong aan het einde van de 10e of vroege 11e eeuw, met een eerste gebouw gebouwd op de plaats genaamd de Noüe. Dit oorspronkelijke kasteel werd vervangen in de 13e eeuw, en vervolgens diep getransformeerd in de 15e en 16e eeuw, een periode van waaruit vandaag de dag blijft de rechthoekige behuizing, de vierkante kerker met torens, en een monumentale dovecote van 9,20 meter in diameter, getuige van de status van hoge rechtvaardigheid van haar heren. De kapel van Sint Jakobus, opgericht in 1156 dankzij een episcopale machtiging, evenals de herontwikkeling van de 19e eeuw (neoklassieke gevel, met Ceres versierde pediment) illustreren de opeenvolgende lagen van de architectonische geschiedenis.

De seigneurie van Noüe behoorde vijf eeuwen tot de gelijknamige familie, weldoener van verschillende lokale religieuze instellingen zoals de Chartreuse van Bourgfontaine. In 1539 schonk Peter II van Noüe het landgoed aan koning Francis I, die het aan zijn favoriete Anne van Pisseleu, hertogin van Etampes bood. Na deze koninklijke periode veranderde het kasteel meerdere malen van handen: in 1642 overgenomen door de nonnen van Soissons, vervolgens door de ridder Denis Leroy in 1672, leed hij symbolische vernietiging tijdens de Revolutie (arase van de torens in 1793 door Louis de Foucault). In de 19e eeuw werd het de woonplaats van de familie Picot, die elementen van het Eerste Rijk stijl aangepast.

De twintigste eeuw markeerde een nieuwe roeping voor het kasteel: in 1948 herbergde het Mohamed Ben Abdallah (de zogenaamde Bou-Maza), Arabisch hoofd onder huisarrest na de verovering van Algerije. In 1957 door Pauline André-Lécroart overgenomen, werd het landgoed door zijn zoon Charles omgetoverd tot experimentele kinderdagverblijven. Het ensemble (kasteel, dovecote, kapel en behuizing) werd in 2004 gedeeltelijk al in 1927 ingedeeld en kreeg in 2004 een uitgebreide bescherming, waarbij het erfgoed in de Hauts-de-France werd benadrukt.

De architectuur van het kasteel combineert middeleeuwse verdedigingselementen (François I stijl entree kasteel, rond pad) en recentere toevoegingen, zoals de neoklassieke gevel versierd met beelden toegeschreven aan Jules Manet. De dovecote, met zijn 3.755 bouten bereikbaar via een roterende ladder, blijft een van de meest imposante van Valois, terwijl de kapel een deur met macabere symbolen (stijl en tibias) vasthoudt. Deze details weerspiegelen zowel de oude seigneuriële macht als de aanpassingen in verband met moderne landbouwpraktijken.

Externe links