Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Rambouillet ontstond in 1368, toen Jean Bernier, ridder en provoost van Parijs, een landhuis kocht dat hij in 1374 veranderde in een versterkte burcht. Dit vijfhoekige kasteel, omringd door gracht, is ontworpen volgens Charles V's verordening die de versterking van gebouwen voorschrijft. Gepeld en verbrand tijdens de Honderdjarige Oorlog (1425-1428), werd hij herbouwd door Johannes II van Angennes en zijn vrouw, vervolgens uitgebreid door hun kleinzoon James, kapitein van de bewakers van Francis I. De laatste, een jachtamateur, stierf daar in 1547 in de "Tour François I," nog steeds zichtbaar.

In de 17e eeuw kwam het kasteel in handen van de markiezin de Rambouillet, toen van zijn schoonzoon, de hertog van Sainte-Maure, die het landgoed uitbreidde en de tuinen herbouwde, misschien met de tussenkomst van Jean-Baptiste de La Quintinie. In 1699 verwierf Joseph Fleuriau van Armenonville het landgoed in schulden en investeerde er zwaar in, waarbij hij de tuinen in Franse stijl transformeerde met bedden, kanalen en sculpturen ondertekend door Simon Mazière of Pierre Legros. Deze arrangementen bereiden het prachtige kasteel voor onder de Graaf van Toulouse, de gelegitimeerd zoon van Lodewijk XIV.

In 1706 kocht Louis-Alexandre de Bourbon, graaf van Toulouse, Rambouillet om er een jachtgebied bij Versailles van te maken. Hij lanceerde twee grote werkcampagnes (1706-1709 en 1730-1736), homogeniseren van de gevels, het creëren van een assemblage appartement en het verfraaien van de interieurs met houtwerk gesneden door Marie Cané en Charles Rousseau. Zijn zoon, de hertog van Penthièvre, zette de ontwikkeling voort door de ontwikkeling van een 25-hectare Engelse tuin, die door fabrieken als de Humière aux Schellages of de Hermitage, die de schilderachtige 18e eeuwse stijl weerspiegelt.

Lodewijk XVI verwierf het landgoed in 1783 om het een jachtwoning te maken en verving de stallen door gemeenten die 400 bedienden konden verwelkomen. Om Marie-Antoinette te verleiden, die het "gotische" aspect van het kasteel haatte, liet hij een geheime zuivel (1785) en gemoderniseerde appartementen bouwen, terwijl Hubert Robert de tuinen herontwerpde. Het landgoed wordt ook een plek voor landbouwexperimenten met de invoering van merino schapen en de oprichting van een model boerderij. De revolutie verliet het kasteel totdat Napoleon ik het een jachtverblijf en een plaats van diplomatie in 1804 maakte.

Onder Napoleon werd de vleugel gesloopt (1805), en de architect Auguste Famin verbouwde het interieur, waaronder de keizerlijke badkamer ingericht in pompoen stijl. Het park is verrijkt met exotische soorten, zoals een cipress oprit uit Louisiana, die nu uitgestorven is. Na de restauratie wisselt het kasteel af tussen koninklijk gebruik (Charles X tekent zijn abdicatie in 1830) en particuliere verhuur onder Louis-Philippe. In 1883 maakten de presidenten van de Republiek het tot een officiële verblijfplaats, een plaats voor de presidentiële jacht en internationale toppen, zoals de eerste G6 in 1975.

Gerangschikt Historisch Monument door opeenvolgende haltes (vanaf 1896), het landgoed werd "nationaal" in 2024. Het huisvest nu state appartementen, receptie kamers en periode meubilair, beheerd door het National Monuments Centre. Recente restauraties (2015-2017) hebben betrekking op gevels en daken, terwijl het park, met zijn fabrieken (Laiterie de la Reine, Chaumière aux schelpdieren) en zijn nationale Bergerie, blijft een unieke getuigenis van het landschap en de politieke evolutie van Frankrijk, van de middeleeuwen tot het heden.

Externe links