Eerste regel 1200 (≈ 1200)
Genoemd *ripa alta* ("high bank")
fin XVIe – début XVIIe siècle
Bouw van het centrale orgaan
Bouw van het centrale orgaan fin XVIe – début XVIIe siècle (≈ 1725)
Renaissance stijl, heerschappij van Hendrik IV
31 octobre 1997
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 31 octobre 1997 (≈ 1997)
Beschermde gevels, daken en trappenhuizen
2002
Vertrek van Britse huurders
Vertrek van Britse huurders 2002 (≈ 2002)
Einde van de huur door de Britten
août 2004
Begin van restauraties
Begin van restauraties août 2004 (≈ 2004)
Werkzaamheden van de huidige eigenaars
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Geregistreerde MH
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Brontekst bevat geen naam
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel van Ribaute, genoemd van 1200 onder de Latijnse naam ripa alta ("hoge bank"), is een architectonische getuigenis die de overgangen tussen de Renaissance en de moderne tijd markeert. Het centrale lichaam, gekenmerkt door hangers, buizen en paviljoen daken, dateert uit de regering van Hendrik IV (eind 16e eeuw). Deze elementen weerspiegelen de invloed van de constructieve innovaties van die tijd, terwijl latere toevoegingen de oorspronkelijke structuur hebben voltooid. De site, gelegen aan de weg naar Bedarieux, belichaamt bijna vier eeuwen van de lokale geschiedenis.
Het kasteel staat sinds 1997 bekend als historisch monument voor zijn gevels, daken en trappenhuizen en is sinds kort ingrijpend veranderd. Begin 2000 bezetten Britse huurders het gebied kort voordat ze in 2002 vertrokken. Sinds 2004 hebben de huidige eigenaren systematisch het kasteel en het acht hectare grote Engelse park gerestaureerd, waardoor zowel architectonisch als landschapserfgoed behouden blijft. De regionale uitdrukking "doen Ribaute," die familiepicknicks of feestelijke excessen afhankelijk van het gebied oproept, illustreert haar culturele anker.
Het kasteel onderscheidt zich door zijn centrale residentie in renaissancestijl, versierd met posterior elementen. Hanger gewelven en paviljoen daken, typisch van de late 16e eeuw, naast elkaar met latere uitbreidingen, het creëren van een dialoog tussen periodes. De officiële bescherming van 1997 heeft specifiek betrekking op het centrale gebouw (cadaster AT 54) en benadrukt het belang van het erfgoed. De site blijft vandaag een opmerkelijk voorbeeld van architectonische aanpassing door de eeuwen heen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen