Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Roquemaure, dat al in 1209 werd genoemd, werd aanvankelijk door de graaf van Toulouse Raymond VI aan de kerk overgedragen om de spanningen in verband met de Katharenketterij te verlichten. In 1229, na het Verdrag van Meaux-Parijs, werd hij een koninklijk bezit onder Saint-Louis, geïntegreerd op de senechal van Beaucaire-Nîmes. De strategische positie ten opzichte van de Rhône, tussen een haven en een tol, maakte het een sleutelplaats voor de controle van de rivier en de handel tussen de Provence en Languedoc.

In de 13e eeuw herbergde het kasteel een permanent garnizoen en verwelkomde gerenommeerde gasten, waaronder koningen en koninklijke officieren. Hij bezat een kapel geïnspireerd door de Sainte-Chapelle, gebouwd op de orde van Saint-Louis. Paus Clement V was er in 1314 en stierf op 20 april. Het fort, beheerd door een kastanje onder het gezag van de senechal, bleef als symbool van de koninklijke macht tot de oorlogen van de religie.

Tussen de 14e en 15e eeuw werd het kasteel een tijdelijke verblijfplaats voor politieke en religieuze figuren, zoals de hertog van Anjou (1367-1380), de hertog van Berry (1385) en koning Karel VI (1389). Deze bezoeken illustreren zijn rol als plaats van ontvangst en vertegenwoordiging. Aan het einde van de 16e eeuw begon de daling echter: beschadigd tijdens een belegering in 1590-1591, werd het gedeeltelijk ontmanteld in 1671 door koninklijke orde, vervolgens verkocht als nationaal eigendom tussen 1795 en 1850, uiteindelijk dienend als steengroeve.

De ronde toren, bekend als de "Carthaginianen," is een van de weinige overgebleven. In 1949 sloot hij zich aan bij de historische monumenten, getuige van middeleeuwse verdedigingsarchitectuur met zijn gewelfde hal en zijn moordenaars. De Rosace boogsleutel en enorme lampen ezels herinneren zich zijn koninklijke oorsprong. Ondanks de geleidelijke vernietiging blijft het kasteel een symbool van de politieke en religieuze geschiedenis van de regio, verbonden met zowel de kroon van Frankrijk als de kerk.

Naast zijn militaire rol was het Château de Roquemaure een lokale economische acteur, geassocieerd met de rivierhaven en de tol van de Rhône. De daling viel samen met het verlies van strategisch belang van de regio na de annexatie van de Provence door Frankrijk. Vandaag de dag herinneren haar ruïnes en ronde toren aan haar glorieuze verleden, tussen koninklijke macht, pauselijk bezoek en controle over Rhodoan uitwisselingen.

Externe links