Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saint-Hippolyte, gelegen in Monestiés in de Tarn, is ontstaan in de veertiende eeuw, zoals blijkt uit een 1313 zal vermelden Mabelia de Najac, weduwe van Pons de Monestiés. De site, doorkruist door een oude Romeinse manier, was eigendom van de families Paulin de Monestiés en Mirabel, lokale co-leraren. Sporen van reconstructie wijzen op schade die tijdens de Honderdjarige Oorlog is geleden, terwijl de Religieoorlog haar geschiedenis markeerde: in 1595 werd het door Anne de Lévis, hertog van Ventadour, in handen van katholieken genomen.

In de 17e eeuw werd de seigneury doorgegeven aan Antoinette de Caraman en vervolgens aan Géraud Lebrun, een grote verzamelaar wiens fortuin zijn nakomelingen toestond het parlement van Toulouse binnen te gaan. De Castelpers, geallieerd door het huwelijk, werden heren in de 18e eeuw, maar, leven weinig ter plaatse, verkocht het kasteel in 1786 aan Pierre Viala. Pilé werd in 1792 gedeeltelijk overgenomen door Jean Cuq, een plaatselijke herbergier. Grote transformaties vonden plaats in de 17e (Lebrun tijdperk) en 19e eeuw (Decazes tijdperk), waardoor het defensieve aspect.

In 1837 kocht burggraaf Joseph Decazes, voormalig prefect van Albi, het landgoed en ondernam belangrijke ontwikkelingen, waaronder de verwijdering van het kerkhof naast de kapel (nu parochiekerk). Verkocht in 1897 door Guy de Palaminy, de laatste afstammeling Decazes, het kasteel passeerde aan Émile Falgueyrettes, koopman en politieke tegenstander van Jean Jaurès. Vandaag behoort het tot een familie SCI afstammeling van Falgueyrettes. De architectuur, omgeven door torens en uitgerust met een centrale binnenplaats, combineert defensieve elementen (moord, kanonnen) en sporen van restauraties (gewijzigde ramen).

De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 1927, en de gevels / daken van het kasteel (in 1999 geclassificeerd) getuigen van de evolutie tussen middeleeuwse vesting, seigneuriële residentie en familie erfgoed. De historische begraafplaats, verplaatst in de 19e eeuw, blijft zichtbaar in de oostelijke prairie, hoewel verlaten. Het kasteel illustreert zo de architectonische en sociale veranderingen van een nobel landgoed in Occitanie, van religieuze conflicten tot de Industriële Revolutie.

Externe links