Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Vaujours Castle, ook bekend als Vaujoyeux of Val-Joyeux, is een engelenfort gebouwd tussen de 12e en 15e eeuw. Het ligt 3 km ten zuiden van Château-la-Vallière (Indre-et-Loire), het behoorde tot de seigneury van Chasteaux, de toekomstige Château-la-Vallière, en markeerde de oostelijke grens van Haut-Anjou, in Touraine angevine. De typische militaire architectuur omvat een kerker, een dubbele behuizing met ophaalbrug, cilindrische torens, en gracht gevoed door een vijver, nu opgedroogd. De site, een prive-eigendom, wordt gedeeltelijk bezocht en behoudt vrije ruïnes, waaronder een 15e eeuwse kapel en overblijfselen van huizen.

De bouw wordt toegeschreven aan Hugues VI d Het fief, afhankelijk van Baugé's seine-vloer, doorgegeven in de handen van de families van Alluye, Rotrou de Montfort, en vervolgens van de Parthenay-L Jean V de Bueil (14051478), admiraal van Frankrijk en graaf van Sancerre, versterkt de verdediging in de 15e eeuw, waardoor het fort naar verluidt onneembaar. Het kasteel verzet zich tegen de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog en verwelkomt Lodewijk XI in 1469, 1470 en 1471, tijdens zijn verblijf in Anjou.

In 1667 bood Lodewijk XIV het landgoed aan zijn favoriete Louise de La Vallière, die hertogin werd. De site, omgetoverd tot een hertogdom Payrie, werd vervolgens doorgegeven aan zijn dochter Marie-Anne de Bourbon, vervolgens aan de familie La Baume Le Blanc. Het werd verlaten in de 18e eeuw en verkocht in 1815 aan Thomas Stanhope-Holland, die het gebruikte als steengroeve. Het kasteel werd gerestaureerd door middeleeuwse bouwwerven in 1986. De ruïnes, omringd door gazons, getuigen nog van het strategische verleden tussen Anjou en Touraine.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door figuren als Hugues VI d De Bueil, Graven van Sancerre, ontvangt het hof van Frankrijk, terwijl de gracht en het verdedigingssysteem de aanpassing aan middeleeuwse conflicten illustreren. Vandaag, de site combineert architectonisch erfgoed en herinnering aan feodale strijd, tussen anangevin erfgoed en tourangelle invloed.

Vaujours combineert architecturaal twee forten: een baai naar het westen en het kasteel zelf naar het oosten, verbonden door verdedigingswerken. De cilindrische kerker, de bazige torens en de overblijfselen van de 15e eeuwse kapel markeren de evolutie tussen de middeleeuwen en de renaissance. De gracht, hoewel gevuld, herinnert aan zijn rol als Wasserburg (kasteel op de vijver), terwijl de geschilderde en gebarsten coatings, genoemd door Nicolas Mengus, roepen een decoratie die nu is verdwenen. Het landgoed, altijd privé, bestendigt deze erfenis door middel van rondleidingen.

Externe links