Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Forges in Pesmes, gebouwd tussen 1788 en 1789, was de residentie van de meester van smederij, symbool van lokale metallurgie activiteit. Het huis bestaat uit een centraal lichaam met driehoekige pediment, geflankeerd door twee lage vleugels, voorafgegaan door een perron. De materialen (kalksteen, platte tegels) en de indeling (binnenplaats, bijgebouwen, arbeiderswoning) weerspiegelen het gemengde gebruik ervan: burgerlijke habitat en industrieel beheer.

De smederij van Pesmes, opgericht in 1660 door brieven patent van Filips IV van Spanje, produceerde wapens en gietijzer voor de arsenalen van Toulon en Rochefort. Ze werden versterkt naar de Rossigneux familie (1768-Revolution), en werden gemoderniseerd onder Catherine Rochet, weduwe Dornier, in het begin van de 19e eeuw. Twee hoogovens en werkplaatsen (met inbegrip van een kolenhal) markeerden de piek van het terrein, voordat de daling na 1875 en de definitieve sluiting in 1993.

Gerangschikt Historisch Monument in 1993, het kasteel behoudt beschermde elementen: gevels, daken, 19e eeuwse parketvloeren, en een oranjerie. De site herbergt nu een museum van Forges (sinds 1998) in de voormalige hoogoven, terwijl de woning van de eigenaar een privé-eigendom blijft. De in 1976 geïnstalleerde waterkrachtcentrale bestendigt het energieerfgoed van de site.

De sociale geschiedenis van de smederij wordt gekenmerkt door arbeiderswoningen (26 gebouwd in 1788-1789), een fluctuerende beroepsbevolking (66 in 1840, 34 in 1976), en industriële omschakelingen: gereedschappen (scheiders, scharen) onder de christelijke en Amstutz families (XX eeuw). De verkoop als nationaal goed in 1795 en de architectonische transformaties (1824-1830) illustreren de economische veranderingen in de regio.

Materialen en technieken getuigen van technologische ontwikkelingen: steen en gecoat voor historische gebouwen, omhulsels en kauwparpaings voor 20e eeuw uitbreidingen. De brug over Ognon (herbouwd in de 19e eeuw) en de Goulut-Borne turbines (1930) benadrukken de aanpassing van de site aan energiebehoeften, voordat het erfgoed wordt bewaard.

Externe links