Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Ray-sur-Saône is ontstaan in de 10e eeuw als een strategisch middeleeuws fort, dat de paden van de Saône vallei bewaakt. Het werd gedeeltelijk verwoest tijdens de Tienjarige Oorlog (1636-1646), het werd herbouwd in de vroege achttiende eeuw in een klassieke stijl door de familie van Mérod, vervolgens getransformeerd in de negentiende eeuw. De site behoudt defensieve elementen zoals twee halfronde torens en resten van gevulde sloten.

In de 11e eeuw behoorde het dorp tot de abdij van Saint-Vincent van Chalon-sur-Saône, en de vaders van Ray verdedigden het. Othon de La Roche, werd baron van Ray door huwelijk, nam deel aan de vierde kruistocht en won de titel van hertog van Athene. In de 17e eeuw, de seigneury doorgegeven aan de Marmier, vervolgens aan de Salverte, die eigenaar van het kasteel tot 2015, de datum van de donatie aan het departement Haute-Saône. Het park, gebouwd in de 18e eeuw en herontworpen door Eugène Bühler in 1870, is geclassificeerd als een historisch monument.

Het huidige U-vormige kasteel bevat middeleeuwse elementen zoals de toren Tranché en de toren Guet. De asymmetrische gevel en de gunboats herinneren zich het defensieve verleden. Het park van zes hectare, open voor het publiek, herbergt zeldzame soorten en een seigneuriale kluis. Het kasteel is een historisch monument in 2009 en is nu onderdeel van het departement en is onderhevig aan restauraties, zoals die van het Mansart dak.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door figuren als Diane de Salverte, de laatste particuliere eigenaar, die het doneerde in 2015. Het interieur is de thuisbasis van historische meubels, waarvan sommige zijn gekocht door de afdeling tijdens veilingen. Het kasteeldorp, verwoest tijdens de Tienjarige Oorlog, was ooit getuige van een ambachtelijk en agrarisch leven georganiseerd rond het kasteel.

De architectonische transformaties weerspiegelen de strategische en esthetische veranderingen: van het middeleeuwse kasteel tot het klassieke plezierkasteel, tot de aangelegde lay-outs geïnspireerd door de tuinen tot de Engelsen. De overblijfselen, zoals de Porterie of de wallen, herinneren aan zijn defensieve rol verleden, terwijl de salons en park illustreren zijn aanpassing aan de levensstijl van de achttiende en negentiende eeuw.

Externe links