Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Vidian de Martres-Tolosane stijgt op op een terrein sinds de oudheid bezet door een Gallo-Romeinse complex, getransformeerd in een paleo-christelijk centrum en vervolgens een begrafenis basiliek gewijd aan Saint Mary. Opgravingen onthulden sarcofaag van de VIe-VIIe eeuw, getuigen van deze oude necropolis, evenals fragmenten van Gallo-Romeinse basreliëven in Carrara marmer, hergebruikt in middeleeuwse metselwerk.

In de 9e eeuw werd de plaats een plaats van aanbidding gekoppeld aan het martelaarschap van de heilige Vidianus (of Vivien), ridder van Karel de Grote gedood door de Saracenen bij Martres-Tolosane. Zijn lichaam, begraven in de vroege kerk, trekt een priorij die afhankelijk is van de abdij Saint-Sernin van Toulouse in de tiende eeuw. De oude Romaanse kerk werd afgebroken in de 13e eeuw en herbouwd in baksteen tussen de late 13e en vroege 14e eeuw. In 1309 gewijd, bevat het elementen van de voorste priorij, zoals het vijfdelige portaal van de kapel Saint-Vidian.

Tijdens de revolutie werd het gebouw omgebouwd tot een tempel van de rede en werd geplunderd en vernietigd. Restauraties begonnen in 1814, maar de klokkentoren, beschadigd door een aardbeving in 1838 en bliksem in 1856, werd herbouwd in 1865 in een achthoekige stijl typisch Toulouse. Tussen 1950 en 1966, werken onthullen haar oude fundamenten, bevestigen haar archeologische waarde.

Het interieur bewaart geclassificeerde meubelschatten: paleo-christelijke sarcofaag (VIde eeuw), inclusief die toegeschreven aan Saint Vidian gebruikt als een dooptank tot de 19e eeuw; een marmeren gissant van Roger de Sarrieu (1576), lokale heer en kapitein van de koninklijke wachters; en middeleeuwse relikwieën, waaronder een 12e eeuwse chassis met een ivoor Perzische kam geassocieerd met de heilige. De kapel Saint-Vidian, versierd met Gallo-Romeinse zuilen in groen marmer en een flamboyant gotisch altaar (15de eeuw), herbergt nog steeds haar relikwieën.

De kerk, 50 meter lang, illustreert de superpositie van de periode: Gallo-Romeinse elementen, Paleo-Christian, Romaanse en Gotische. De decoratie omvat fragmenten van oude sculpturen, terwijl de liturgische meubels (herleesbaar, schilderijen, lokale faiences) weerspiegelt zijn centrale rol in parochie vroomheid, ondanks revolutionaire spoliations. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van de religieuze en archeologische geschiedenis van Occitanie.

Externe links