Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Circuit Paul Armagnac in Nogaro dans le Gers

Sites - Attractions
Circuit Automobile

Circuit Paul Armagnac in Nogaro

    Rue de Caupenne
    32110 Nogaro
Circuit Automobile Paul Armagnac à Nogaro
Circuit Automobile Paul Armagnac à Nogaro
Circuit Automobile Paul Armagnac à Nogaro
Circuit Automobile Paul Armagnac à Nogaro
Circuit Automobile Paul Armagnac à Nogaro

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
2000
1953
Oprichting van de Armagnac Rally
3 octobre 1960
Opening van het circuit
1962
Dood van Paul Armagnac
1968
Modernisering van het circuit
1973
Uitbreiding van het circuit
1989
Nieuwe route van 3.636 meter
2007
Nieuwe stands en controletoren
4 juillet 2023
Aankomst van de Tour de France
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Paul Armagnac - Automobielchauffeur Inspirator van het circuit, stierf in 1962.
Robert Castagnon - Projectstarter Medeoprichter van de Armagnac Rally.
Jean Armagnac - Aerodrome-manager Vader van Paul Armagnac.
Bruno Basini - Eerste winnaar in Nogaro Winnaar van de Grote Prijs van Nogaro 1960.
Alain Prost - Beroemde piloot Deelnemen aan de Paasbeker.
Anthony Delhalle - Motorfiets uithoudingsvermogen bestuurder Overleden in 2017 in proeven.

Oorsprong en geschiedenis

Het Paul Armagnac circuit, vaak het Nogaro circuit genoemd, is een autocircuit gelegen in Gers, in de gemeenten Nogaro en Caupenne-d'Armagnac. Het wordt beheerd door de gemengde economie bedrijf van Paul-Armagnac (SEMPA). Zijn geschiedenis begon in 1953 met de oprichting van de Armagnac Rally en de Armagnac Association Sportive Automobile, geïnitieerd door Robert Castagnan en de bestuurder Paul Armagnac. Deze open wegtests, die veiligheidsproblemen veroorzaakten, leidden tot de bouw van een permanent circuit bij het vliegveld van Nogaro, waarvan de vader van Paul Armagnac, Jean Armagnac, toen de manager was.

Het circuit werd op 3 oktober 1960 geopend en dankt zijn naam aan Paul Armagnac, een Gersois renner die in 1962 in Montlhéry overleed. Het was de eerste permanente motorcircuit in Frankrijk, met een spoor geïnspireerd door Sebring in Florida, maar kleiner. Aanvankelijk 1.752 meter lang en 12 meter breed, had het negen hoeken en acht standen. De eerste race was de Nogaro Grand Prix, gewonnen door Bruno Basini op een Junior Formula Rainery. De timing werd vervolgens gedaan met een landbouwmachine, en spoorwegbanden beschermden de toeschouwers.

Het circuit onderging verschillende moderniseringen, met name in 1968 na een reeks dodelijke ongevallen, onder leiding van de Gers-afdeling voor een symbolische frank. In 1973 werd de lengte verhoogd tot 3,120 meter en de breedte tot 9,50 meter, met 8 bochten en 64 standen. Sinds 2007 zijn er een controletoren en een medisch centrum gebouwd, dat nu de oude stands vormt. Het circuit hosted prestigieuze wedstrijden zoals Formule 2 (1975-1978), de Grand Prix moto de France (1978 en 1982), en het FIA European Passenger Car Championship (1985-1988).

In 1989 werd het circuit uitgebreid tot 3.636 meter, een lengte die sindsdien onveranderd bleef. Hij hostte verschillende evenementen, zoals het Franse Superbike Championship in 1981, de Grand Prix Camion uit 1994, en de Formule 1-wedstrijden in de jaren 2000. In 2007 werd een nieuwe startlijn gecreëerd na de "S du Lac," met een nieuw standgebouw en een moderne controletoren. Vandaag is het circuit 3.636 meter lang voor 14 meter breed, met 26 stands, en verwelkomt ongeveer 200.000 bezoekers per jaar.

De route, bekend om zijn technische details, omvat 14 bochten (of 15) en wordt gebruikt voor verschillende wedstrijden: auto's, motorfietsen, vrachtwagens, en zelfs fietsers, zoals toen de 4de etappe van de Tour de France 2023 was voltooid. Het circuit staat ook bekend om zijn moderne infrastructuur, waaronder een rijschool (Renault Elf Nogaro School), staat voor toeschouwers, en toekomstige ontwikkelingsprojecten zoals fotovoltaïsche tinten.

Hoogtepunten zijn de Pasen Cups, opgericht in 1968, die beroemde drivers zoals Alain Prost of Sébastien Loeb aantrekken. Het circuit was ook gastheer van de Eco-marathon Shell, het Classic Festival en het Franse Drift Championship. Ondanks enkele dodelijke ongevallen, waaronder die van Anthony Delhalle in 2017, blijft het circuit een emblematische plek voor Franse motorsport, waarbij geschiedenis, moderniteit en diversiteit van wedstrijden worden gecombineerd.

Externe links

Bezoekvoorwaarden

  • Conditions de visite : Ouvert toute l'année
  • Ouverture : Conditions de visites sur le site officiel ci-dessus