Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame de Thouars, voormalige seigneuriale kapel van de hertogen van La Tremeille, werd gebouwd tussen 1499 en 1515 in een flamboyante gotische en renaissance stijl. Op bevel van Louis II de La Tremeille en zijn vrouw Gabrielle de Bourbon, verving ze een middeleeuwse parochiekerk in slechte staat, ondanks oppositie van de lokale geestelijkheid. Het project, geïnspireerd door Gabrielle, genoot Louis' politieke steun in het hof van Frankrijk en in de Heilige Stoel.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument al in 1840, diende aanvankelijk als een particuliere kapel en collegiale kerk, waarin een relikwie van het Ware Kruis terug gebracht uit Rome in 1506. Zijn constructie in drie niveaus (hoog, laag en begrafeniskluis) weerspiegelt een hiërarchische sociale organisatie. De originele glas-in-lood ramen, vernietigd tijdens de revolutie, werden in 1957 vervangen door creaties door Max Ingrand. De gevel, innovatief voor de periode, combineert een gotisch portaal en een Renaissance loggia uniek in Frankrijk.

In de oorlogen van Vendée (1793) en Libération (1944) veranderde het college meerdere keren van eigenaar. In 1873 verkocht aan de erfgenamen van La Tremeille, werd het gerestaureerd door de architect Juste Lisch voordat het in 1986 werd toegewezen aan de Priesterschap van Saint-Pie-X. Vandaag de dag is het particulier eigendom en toegankelijk tijdens rondleidingen. Zijn architectuur, bestudeerd uit de 18e eeuw, wordt beschouwd als een belangrijke mijlpaal van het Italianisme in Poitou.

Lokale materialen (Tuffeau de Tourtenay, pierre de Loudun) en de drie-nave structuur zonder transept illustreren een gedurfde synthese van stijlen. De familiekluis, die tijdens de revolutie werd geschonden, herbergde de begrafenissen van de Tremoilus, wiens liggers werden vernietigd. Het relikwie van het Ware Kruis, gestolen in 1793, gaf het gebouw een status van heilige kapel sinds 1515.

Het historische debat heeft betrekking op de locatie van de voormalige Notre-Dame kerk, sommige onderzoekers suggereren dat het troglodytisch was onder de huidige collegialiteit. De archieven tonen ook spanningen tussen de sponsors en de plaatselijke geestelijken, evenals de directe betrokkenheid van Gabrielle de Bourbon bij het beheer van de site, terwijl Louis II zijn politieke invloed gebruikte om pontificale vergunningen te verkrijgen.

Externe links