Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het college Saint-Jean de Pézenas, gelegen in het departement Hérault, is ontstaan in het begin van de 14e eeuw. Op dat moment had de versterkte stad nog geen parochiekerk. Rond 1314 gaven de Ziekenhuishouders van Sint-Johannes van Jeruzalem aan de inwoners de versterkte Romaanse kerk gebouwd door de Tempeliers, op voorwaarde dat het was gewijd aan de Heiligen Johannes de Doper en Johannes de Evangelist. Het gebouw, met een klokkentoren in 1317, werd het spirituele hart van de stad. Na de uitbreiding in de 16e eeuw stortte het gedeeltelijk in in 1733, waarvoor een totale wederopbouw nodig was.

De wederopbouw werd toevertrouwd aan de architect Jean-Baptiste Franque van Avignon, die de plannen van Jean Giral, een Montpellieraanse meester, inspireerde. De werken, begonnen in 1739 onder leiding van Jean-Antoine Giral en voltooid in 1746, leidde tot een klassiek drie-nave gebouw, gekenmerkt door een centrale koepel en rechthoekige apsidiolen. Het interieur, gemaakt van polychroom marmer (1746.

De kerk, die in 1600 een collegiale kerk werd, werd in 1935 uitgeroepen tot historisch monument. De architectuur, die klassieke strengheid en barokke invloeden combineert, weerspiegelt de artistieke uitwisselingen tussen Avignon, Montpellier en Pézenas. De klokkentoren, opgestegen door een smeedijzeren campanile (1746), en de twee-level gevel, illustreren de beheersing van de plaatselijke ambachtslieden. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van de religieuze en architectonische geschiedenis van Languedoc.

Het college herbergt ook elementen uit zijn middeleeuwse verleden, zoals de noordelijke kapel gewijd aan de Maagd, versierd met fijne knikkers. Zijn orgel, vergelijkbaar met dat van de Saint-Roch kerk in Parijs, getuigt van zijn culturele invloed. De archieven vermelden ook de rol van de Tempeliers Commanders en Ziekenhuizen in haar evolutie, van de stichting tot haar toewijding als een plaats van parochieaanbidding.

Externe links