Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Prediker Brothers van Perpignan, opgericht rond 1245 onder de impuls van de koning van Aragon James I de Veroveraar, stijgt op de site van een oude lepra aangeboden aan Dominicanen. Dit monument, gehecht aan de provincie Provence tot de 15e eeuw, werd een necropolis voor de prinsen van Mallorca en herbergde een relikwie van de heilige Johannes de Doper, waarin zijn imposante architectuur en zijn goed bewaard gebleven zuidelijke gotische stijl werd uitgelegd. Het klooster bloeide in de 14e eeuw, gekenmerkt door figuren als Pierre Fabre en Saint Vincent Ferrier, die daar verbleven in de Raad van Real (1408-1415).

Het architectonisch complex, geclassificeerd als Historische Monumenten in 1977, omvat een enkele nave kerk geflankeerd door zijkapellen, een vernieuwd klooster in de 15e en 16e eeuw, en een 14e eeuwse capitulaire hal, bekend als de "Miracle House" met verwijzing naar een legende gekoppeld aan St.Dominic. De kerk, gewijd aan Notre-Dame, werd uitgebreid tussen 1300 en 1330 om de gotische stijl, terwijl het klooster, gedeeltelijk vernietigd, behoudt een westelijke vleugel van roze baksteen en galerijen met primitieve hoofdsteden. De Notre-Dame kapel, de voormalige zetel van de Derde Orde, heeft muurschilderingen van de late achttiende eeuw.

Het klooster beleefde grote omwentelingen: verdreven in 1793 tijdens de revolutie, de Dominicanen verlieten de plaats verlaten voordat ze werden in beslag genomen door het leger, die hen bezetten tot het einde van de 20e eeuw. In de 21ste eeuw, een deel van het klooster blijft gebruikt door het leger, terwijl de rest van de gebouwen, eigendom van de stad Perpignan, gastheer tentoonstellingen zoals het festival "Visa for the Image." Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke spanningen tussen de koninkrijken Aragon en Mallorca, met name met de ondertekening van een verdrag in de kapel van Santo Domingo in de 16e eeuw.

De architectuur van het klooster combineert elementen uit de 13e en 14e eeuw, met toevoegingen uit de 15e, 16e en 18e eeuw. De gevel van de kerk heeft vijf gegroepeerde apsen, kenmerkend voor de zuidelijke gotische, terwijl de capitulaire kamer, ondersteund door de kapel Saint-Georges, illustreert het Catalaanse gewelfproces. De refter en slaapzaal, gelegen in de westelijke vleugel, dateert uit de 14e en 15e eeuw. De overblijfselen van de 13e-eeuwse klooster-cimeter, in het zuidwesten, herinneren aan de initiële funeraire functie van de site.

Het klooster dankt ook zijn roem aan relikwieën, zoals de linkerarm van de heilige Johannes de Doper die in 1324 werd gebracht door een pelgrim van Compostela, en aan legendes zoals die van het perkament van Sint Dominique dat door de vlammen werd gespaard. Deze elementen, gecombineerd met haar rol in middeleeuwse conflicten en haar opmerkelijke behoud, maken het tot een belangrijke getuigenis van de religieuze en politieke geschiedenis van de Roussillon.

Externe links