Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Rode Brug van Carcassonne, genoemd vanaf het begin van de zestiende eeuw, verschijnt op een plan van de gedeeltelijk gesloopte tijd, met een boog die nog staat. De wederopbouw begon in 1610, na eeuwen van degradatie, vooral door de overstromingen van Fresquel. De werkzaamheden, onder toezicht van de Koninklijke Autoriteiten, hadden tot doel de grondslagen te versterken en de structuur aan te passen aan de toenemende verkeersbehoeften.

In 1613 waarschuwde Dominique Capmartin, meester van de Koninklijke Reparaties van de Sénéchain de Toulouse, over de kwetsbaarheid van de funderingen, stelde wijzigingen voor om de overstromingen tegen te gaan en de toegangsmogelijkheden uit te breiden. Controles bevestigden de stabiliteit van de nieuwe stapel, zittend op een rotsachtige basis. Het werk duurde tot 1621 met het leggen van parapets en bestrating, terwijl het noordelijke deel van de brug, daterend uit het begin van de 16e eeuw en het oproepen van de oude brug van Carcassonne.

In de 19e eeuw, onder het Eerste Rijk, veranderde de route van het Canal des Deux Mers het verloop van de Fresquel, waardoor zijn bed werd afgeleid en het werk werd behouden. De brug, gekenmerkt door drie ongelijke bogen en sporenbatterijen, werd ingeschreven in de historische monumenten in 1948. De structuur combineert middeleeuwse elementen en moderne aanpassingen, die haar technische evolutie en haar rol in de lokale geschiedenis weerspiegelen.

Vandaag de dag blijft de Pont-Rouge een getuigenis van de technische en hydraulische uitdagingen waarmee ingenieurs van de zestiende en zeventiende eeuw geconfronteerd worden. De ligging bij benadering, in de buurt van Saint-Pierre in Carcassonne, en de status als gemeenschappelijk eigendom maken het een toegankelijk erfgoed, hoewel weinig gedocumenteerd over het huidige gebruik.

Externe links