Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Het kruis van Chailly-sur-Armançon, gedateerd uit de eerste helft van de 16e eeuw, is een historisch monument ingeschreven bij decreet van 21 november 1925. Het onderscheidt zich door zijn voetstuk bestaande uit twee op elkaar gelegde cilindrische blokken, rustend op een ronde vierstapswandeling. Een rechthoekige tablet, bevestigd door platte strijkijzers, siert de bovenste stap. Het vat, van achthoekig deel met vierkante basis, wordt vastgehouden door vier voluten van smeedijzer, terwijl het kruis zelf, ook achthoekig met concave panelen, wordt versterkt door metalen elementen aan de voeten van Christus en doorgekruist door gebout ijzeren staven.

Volgens de bronnen lijken de voetstuk en de loop van dit kruis in de 19e eeuw te zijn herbouwd, wat een restauratie of wijziging suggereert na de eerste creatie. Het monument is gelegen op de begraafplaats van Chailly-sur-Armançon, in Côte-d De architectuur, die steen en smeedijzer combineert, weerspiegelt de ambachtelijke technieken van die tijd en getuigt tegelijkertijd van latere restauratiepraktijken.

De locatie van het kruis, hoewel gedocumenteerd (6 Grande Rue, Chailly-sur-Armançon), wordt beschouwd als een slechte nauwkeurigheid (noot van 5/10). Dit soort monument, vaak gebouwd in de buurt van plaatsen van aanbidding of begraafplaatsen, diende als zowel een religieus symbool als een mijlpaal voor lokale gemeenschappen. In Bourgondië-Franche-Comté, in de 16e eeuw, speelde de kruising een centrale rol in begrafenispraktijken en het spirituele leven van de dorpen, markeren van de heilige ruimte en herinneren aan de aanwezigheid van het christelijke geloof in het dagelijks leven van de inwoners.

De bescherming van het monument in 1925 onderstreept het belang van het erfgoed, hoewel de huidige staat en toegankelijkheid niet worden gespecificeerd in de beschikbare bronnen. De smeedijzeren elementen, kenmerkend voor de kruisen van deze periode, illustreren de knowhow van de plaatselijke smids, terwijl de stenen structuur getuigt van de materialen die traditioneel in de regio worden gebruikt. Het ontbreken van een vermelding van een sponsor of een specifieke ambachtsman beperkt de kennis van zijn precieze geschiedenis, maar de inscriptie in de Historische Monumenten maakt het een waardevolle getuige van het religieuze erfgoed van Bourgondië.

Externe links