Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De hangbrug van Bono, gebouwd in 1840, kruist de rivieren Bono en Auray. De bouw werd in 1835 besloten door de gemeenteraad van Auray, met gemengde financiering: Koninklijke subsidie van 10.000 frank en tol toegekend. De ingenieur Laurent, des Ponts et Chaussées, stelde de plannen op, terwijl het bedrijf Le Pontois de werken uitvoerde voor een concessie van 98 jaar.

Ingehuldigd op 1 oktober 1840, kreeg de brug snel schade (1859, 1863) en werd gedeeltelijk gesloten na een storm in 1865. Een belangrijke modernisering in 1870 door de werkplaatsen van Forget versterkt zijn structuur: dubbellijnige draagkabels, staaldek en de toevoeging van contrakabel. Deze verbeteringen maakten de heropening ervan mogelijk na 18 maanden werk.

In de 20e eeuw werden in 1925 reparaties uitgevoerd door Arnodin-instellingen, waaronder de vervanging van kabels en leuningen. Gesloten in de jaren negentig voor veiligheid, werd het volledig ontmanteld en hersteld tussen 2005 en 2006 voor een kostprijs van 720.000 euro. Vandaag, gereserveerd voor voetgangers, is hij naast de Joseph-Le-Brix Bridge, gewijd aan autoverkeer.

De geschiedenis weerspiegelt de evolutie van de brugconstructietechnieken die in de 19e eeuw zijn opgehangen, gekenmerkt door opeenvolgende aanpassingen om te voldoen aan veiligheid en duurzaamheid. Het oorspronkelijke toltarief, dat in de Koninklijke Orde van 1837, is beschreven, illustreert het economische gebruik (5 cent voor een voetganger, 30 voor een kar).

Gerangschikt een historisch monument in 1997, de brug getuigt van het industriële erfgoed van Bretagne en 19e eeuw engineering. De strategische ligging aan de samenvloeiing van twee rivieren maakte het een belangrijke as voor lokale uitwisselingen, voordat de functionele vervanging door een moderne structuur.

Externe links