Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Kerlivio landgoed, gelegen te paard op Branderion en Kervignac in Morbihan, onderscheidt zich door de coëxistentie van drie architectonische tijdperken. Een 15e-eeuws herenhuis, nu gereduceerd tot zijn funderingen en dovecote, gaat vooraf aan een 17e en 18e-eeuws herenhuis, gedeeltelijk bewaard gebleven, met een klokkentoren en oranjerie. Deze resten getuigen van een oude bezetting, hoewel slecht gedocumenteerd voor de 19e eeuw.

In de 19e eeuw bouwde de graaf van Perrian de Crenan het huidige neoklassieke kasteel tussen 1820 en 1850, omringd door een aangelegd park toegeschreven aan de broers Bühler. Dit park, gebouwd rond 1850, bevat pittoreske elementen die kenmerkend zijn voor het tijdperk: kronkelende steegjes, exotische essences en waterpunten. Het ensemble illustreert de overgang tussen het seigneuriële erfgoed en de aristocratische smaken van het Tweede Rijk, het mengen van nut (firm, common) en esthetiek.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het landgoed in februari 1941 gevorderd door de Luftwaffe. Onder leiding van officier Martin Harlinghausen wordt het park omgetoverd tot een operationele basis: barakken, ziekenboeg, garages en administratieve steden zijn gebouwd voor 500 mensen. Deze periode markeert een breuk in de geschiedenis van het terrein, voordat het na 1945 terugkeert naar een burgerlijke roeping.

In 1987 werd het landgoed gedeeltelijk beschadigd door een orkaan die herstel nodig had. Sinds 19 november 1992 staan gevels, daken, gewone mensen, duiven, oranjerie, fontein, muur en park bekend als historische monumenten. Deze bescherming onderstreept de erfgoedwaarde van een site waar middeleeuwse, klassieke en romantische strata elkaar overlappen, die de evolutie van Bretonse elites over vijf eeuwen weerspiegelt.

Externe links