Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Karmeliet Carmes-Unshoes van Arles is de enige overgebleven overblijfsel van het klooster gebouwd in 1649 door de Carmes déchaux, een hervormde tak van de Karmelitische orde door Sint Johannes van het Kruis. Vanaf de hervorming van 1568 vestigden deze monniken zich in 1603 in Frankrijk en arriveerden in Arles in 1647, voor het eerst verwelkomd door een lokale bourgeois, François Seytour. In 1649 begonnen ze de bouw van hun klooster buiten de muren van de stad, bij de Rhône, met een kerk waarvan de eerste steen werd gelegd in 1673 door Jean-Baptiste Adhémar de Monteil de Grignan, vervolgens coadjutor van de aartsbisschop van Arles.

De kerk, georiënteerd noord-zuid, werd gezegend in 1676 terwijl nog in aanbouw, en het hele klooster werd voltooid in 1678. Na de Revolutie werd het klooster in 1794 als nationaal eigendom verkocht. De kerkkluis, bedreigend, werd neergeschoten in 1801. In het midden van de 19e eeuw, de piercing van de Arles navigatie kanaal in Port-de-Bouc resulteerde in de vernietiging van een groot deel van de klooster gebouwen en de helft van de kerk, waardoor alleen de noordelijke gevel en een aantal interieur resten.

De gevel, van klassieke stijl, beschikt over een centraal voorlichaam geflankeerd door twee vleugels, versierd met pilasters en niches vandaag de dag leeg. Binnenin, een fries gesneden met rinceaux en klauwen, evenals hoofdsteden overtroffen door menselijke profielen, herinneren aan de oorspronkelijke inrichting. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1998, werd gekocht door de stad Arles in 2013 in afwachting van een toekomstige restauratie, gekoppeld aan de stedelijke herkwalificatie van de RN 113.

De Charmes déchaux had zich in Arles gevestigd nadat de Karmelieten waren hervormd door Sainte-Thérèse d'Avila, wat de implantatie van twee hervormde takken van Carmel in de stad markeerde. Hun eerste klooster, gelegen in de buurt van het Place de la République, was vernietigd bij de Revolutie, waardoor slechts een paar sporen in nabijgelegen huizen. De huidige kerk, hoewel zeer gedegradeerd, blijft een getuigenis van deze monastieke en architectonische geschiedenis.

Tegenwoordig zit de kerk vast tussen National Highway 113, de toegangshelling en het Craponnekanaal, in een ander gebied. De precaire staat van instandhouding en het milieu staan in contrast met het historische belang ervan, waarbij de nadruk wordt gelegd op de urgentie van het behoud ervan in het kader van lopende stedelijke projecten.

Externe links