Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kerk van de Heilige Geest van Aix-en-Provence ontstond in de 13e eeuw met de oprichting van een ziekenhuis door de Orde van de Heilige Geest, gewijd aan het verwelkomen van de armen. In het westen van de stad, vlakbij het platteland, werd dit etablissement in de 15e eeuw voltooid door een rijk versierde kapel, terwijl tegenover het klooster van de Augustijnen werd opgericht. De twee projecten, die gelijktijdig werden uitgevoerd, markeerden het stedelijke en religieuze landschap van de stad.

In de 17e eeuw maakte de bevolkingsuitbreiding van Aix naar het westen, met de oprichting van de wijk Villeverte, de kapel van het ziekenhuis klein voor de gelovigen. Ondanks middeleeuwse stedelijke routes als archaïsch beschouwd, leidde de volksdruk tot een nieuw parochiekerkproject. Na decennia van onderhandelingen tussen het parlement van de Provence, het kathedraalhoofdstuk en de inwoners, werd de schatting uiteindelijk verlaagd van 50.000 tot 30.000 pond door architect Laurent Vallon, waardoor het leggen van de eerste steen in 1706.

De kerk, gezegend in 1716 als de parochie van Saint-Jérôme in eerbetoon aan kardinaal Grimaldi, werd voltooid in 1726, maar leed aan structurele zwakheden zodra het werd gebouwd als gevolg van besparingen. Ondanks deze gebreken maakte het barokke interieur, versierd met sculpturen en schilderijen, evenals zijn uitzonderlijke orgel uit het Karmelitische klooster, het tot een belangrijke plaats van aanbidding. Tijdens de Revolutie, werd het gesloten in 1794, verkocht zonder succes, en heropend in 1802 voordat gewijd in 1806.

In de 19e eeuw werd de kerk verrijkt met geschenken en restauraties, zoals die van het orgel van Antoine-Prosper Moitessier in 1858. In de 20e eeuw, werd het geclassificeerd als een historisch monument in 1985 en toegewezen in 2009 aan de student Katholieke Gemeenschap van Aix, terwijl het bleef gehecht aan de parochie van Saint-Sauveur kathedraal. De architectuur, die de exterieur soberheid en luxe interieur decoratie combineert, weerspiegelt de Provençaalse, Corsicaanse en Spaanse invloeden, terwijl de geschiedenis die van persoonlijkheden als Napoleon Bonaparte, Paus Pius VII of de Graaf van Mirabeau.

Onder de opmerkelijke elementen, het 18e eeuwse hoge altaar, intact bewaard gebleven dankzij een geschenk tijdens de revolutie, en de kraampjes waarschijnlijk uit een verloren klooster, illustreren het meubilair erfgoed van het gebouw. De schilderijen, zoals De Pinksteren van Jean Daret of Christus aan het kruis van Dandré-Bardon, evenals de beelden van de vier Aixese parochies, getuigen van zijn artistieke en geestelijke rol. De ijzerwerken, kroonluchters en goedaardige bomen in rood marmer maken dit ensemble compleet, waardoor de kerk een juweel van Provençaals religieus erfgoed is.

Externe links