Eerste bouw XIe-XIIe siècles (≈ 1250)
Origineel Romaans gebouw gebouwd
fin XVIe-début XVIIe siècle
Muurschilderijen
Muurschilderijen fin XVIe-début XVIIe siècle (≈ 1725)
Koor en schip decoratie
début XVIIIe siècle
Uitbreiding
Uitbreiding début XVIIIe siècle (≈ 1804)
Toevoeging van twee zijkapellen
1812
Reconstructie van de klokkentoren
Reconstructie van de klokkentoren 1812 (≈ 1812)
Clocher-peigne redone
28 décembre 1978
Officiële bescherming
Officiële bescherming 28 décembre 1978 (≈ 1978)
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk inclusief muurschilderingen (Box C 125): inschrijving bij decreet van 28 december 1978
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen actoren
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Cyr kerk, gelegen in Saint-Cirgues-de-Malbert, Cantal, is een Romaans gebouw gebouwd in de 11e en 12e eeuw. Dit kleine landelijke heiligdom, typisch voor de religieuze architectuur van Auvergne, werd in het begin van de achttiende eeuw vergroot door de toevoeging van twee zijkapellen die een vals transept vormen. Deze veranderingen weerspiegelen de evolutie van de liturgische en esthetische behoeften van de lokale gemeenschap.
De muurschilderingen bewaard gebleven in de zijbogen van het koor dateren uit de late 16e en 17e eeuw, wat een weerspiegeling is van de artistieke vitaliteit na de Renaissance in deze afgelegen regio. De westelijke poort in het midden van de muur en de zuidelijke poort, beide uitgerust met 17e eeuwse vantals, illustreren de persistentie van romaanse vormen terwijl het integreren van barokke elementen. De klokkentoren, herbouwd in 1812, markeert een recentere interventie in de geschiedenis van het monument.
De kerk werd in opdracht van 28 december 1978 als historische monumenten vermeld, waardoor haar erfgoedwaarde werd erkend. Binnen, het plafond van het schip en de muren van het koor houden sporen van oude geschilderde decoraties, terwijl de blinde bogen van het koor nog resten van schilderijen dragen. Deze decoratieve elementen, hoewel fragmentarisch, bieden een overzicht van de lokale artistieke praktijken door de eeuwen heen.
Dit monument weerspiegelt de religieuze en sociale geschiedenis van de Haute-Auvergne, waar landelijke kerken dienden als gemeenschap en spirituele centra. De hybride architectuur, die primitieve romans en klassieke toevoegingen combineert, illustreert de opeenvolgende aanpassingen aan de behoeften van parochianen en aan de dominante artistieke stromingen. Bescherming in 1978 bewaarde deze materiële getuigenis van het landelijke leven van Auvergne sinds de Middeleeuwen.