Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Médard kerk, bijgenaamd Saint-Médard-des-Champs, vond zijn oorsprong in de 10e eeuw, hoewel de eerste schriftelijke vermelding dateert van 988 via een donatie van Gravin Aldegarde van Angoulême. Oorspronkelijk gelegen buiten de muren van Thouars, diende het als een parochie voor de bewoners van de omliggende gehuchten. In 1158 werd het gebouw gedeeltelijk verwoest door Hendrik II Plantagenet, die de wederopbouw tussen 1170 en 1180 financierde. Vandaag de dag blijven alleen elementen van de 12e eeuw over: de noord- en westpoorten, evenals de onderste delen van de zijwanden.

In de 15e en 16e eeuw onderging de kerk grote veranderingen: de drie schepen werden samengevoegd tot één centrale ruimte, rozen en twee kapellen (waaronder de Drie Marianen, gebouwd in 1480) werden toegevoegd, en de vierkante klokkentoren werd gebouwd. In de 16e eeuw, kraampjes van handelaren (inclusief vissers) opgeborgen bij de poort, schade aan het gebouw tot de vernietiging in 1866. De ontheiligde begraafplaats werd verminderd in 1691 en verlaten in 1747.

De 19e eeuw markeerde een opleving met een restauratieprogramma onder leiding van architect Daviaud (1870). Gerangschikt een historisch monument in 1909, de kerk zag het dak voltooid in 1920, maar de pijl gepland voor de klokkentoren zal nooit worden geïnstalleerd. In de 20e eeuw bewaarde renovaties (biominalisatie, hedendaagse glas-in-loodramen ter vervanging van de in 1944 verwoeste ramen) het gebouw, waarvan geen origineel glas-in-loodglas meer overbleef.

Architectuur illustreert Saint-Médard de Poitevin Romanesque stijl, met een gevel vergelijkbaar met die van de abdij van Saint-Jouin-de-Marnes. Zijn rijk gesneden westelijke poort (Twaalf Apostelen, Ascentie van Christus) en zijn noordelijke poort met Mozarab polylobische boog, maken het een hybride getuigenis van middeleeuwse invloeden. De zijkapellen (Saint-Louis, gebouwd in 1510 door Gabrielle de Bourbon) en de uitlopers van de 15e eeuw maken dit ensemble compleet.

De opgravingen onthulden sporen van bezetting al in de 9e eeuw (geld van Lodewijk de Vrome in sarcofaag), maar zonder enige bewezen verbinding met de kerk. Onder het gezag van de abdij van Sint-Jan van Bonneval (bevestigd door een pontificale zeepbel van 1169) belichaamt het de religieuze en stedelijke geschiedenis van Thouars, tussen vernietigingen, reconstructies en aanpassingen aan de behoeften van de gemeenschap.

Externe links