Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Saint-Jean-le-Vieux Kerk is een religieus gebouw van Romaanse oorsprong, gebouwd in de 12e of 13e eeuw, en vervolgens grondig herontworpen in de 17e eeuw. Het bestaat uit een enkel vaartuig versperd door een transept van dezelfde hoogte, met een plat bed en een sacristie ondersteund. De muren in beige beige cargneule, versierd met drie bloemen en een tympanum gegraveerd met een chrism, getuigen van zijn middeleeuwse erfgoed. Binnen, twee verdiepingen van stands omringen het schip bedekt met een valse kluis in een wieg, terwijl het kruis wordt overdekt door een valse boog van ribbels.

Aanvankelijk een kapel die afhankelijk was van de parochie van Zabalza, werd de kerk pas in de 16e eeuw parochie, ter vervanging van het voormalige Heiligdom van Sint Johannes van Urrutia, dan in verval. Aan het begin van de 17e eeuw werd een grote restauratie uitgevoerd, zoals blijkt uit de Latijnse inscriptie "VIZCAY RECTORE FUIT REPARATIO" gegraveerd op het portaal in 1630, onder impuls van Martin Biskaje, parochiepriester van 1613 tot 1616, en zijn broer, parochiepriester voor 31 jaar. De klokkentoren, doorboord door twee Campanaire baaien, en de vogels van de noordelijke muur, nog steeds gebruikt als begrafenissen, dateren ook uit deze periode.

Het gebouw staat sinds 1 september 1986 bekend als historisch monument. De architectuur combineert romaanse elementen (portaal, tympanum) en post-middeleeuwse toevoegingen (stammen, geschilderde houten gewelven). Cargneule kalksteen, gebruikt voor portal en zuiden hoogte, evenals hoofdsteden gesneden van palmen, bladeren en interlaces, benadrukken het hybride karakter. De laatst bekende covers dateren uit het hedendaagse tijdperk, zonder verdere precisie.

Gelegen in het departement Pyrénées-Atlantiques, in het hart van Baskenland, illustreert de kerk de evolutie van landelijke plaatsen van eredienst, van secundaire kapel tot parochiekerk. Zijn geschiedenis weerspiegelt de lokale dynamiek, tussen de achteruitgang van het voormalige Heiligdom van Urrutia en de aanpassing aan de behoeften van de gemeenschap in de 17e en 18e eeuw. De site blijft eigendom van de gemeente Saint-Jean-le-Vieux, met een geschatte locatie (precisie: 5/10).

Externe links