Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre-l'Estrier d'Autun, gelegen in het departement Saône-et-Loire, vindt zijn oorsprong in de 9e eeuw, op de site van een paleo-christelijke basiliek of klooster dat al in 843 onder de naam Saint-Pierre. Deze site, al bezet in de Romeinse tijd, herbergde een begraafplaats die werd gebruikt voor de christendom en vervolgens tussen de derde en vijfde eeuw. Slechts 50 meter van de kerk, de Griekse inscriptie van Pectorios (IIIde eeuw), de eerste vermelding van Christus in Romeinse Gallië, benadrukt het historische belang van de plaats. Het huidige gebouw, herbouwd in de 11e eeuw, vervangt deze vroege basiliek, terwijl de kerk van Saint-Étienne en de mausoleums van het Benedenrijk gedeeltelijk zichtbaar blijven tot de 18e eeuw.

In het midden van de 18e eeuw, een verslag beschreven Saint-Pierre-l'Estrier als "fort lelijk en onregelmatig," maar de kerk behield zijn klokkentoren en sacristie, vernietigd in 1836 toen het gebouw diende als een schuur. Geclassificeerd als een historisch monument in 1979, het is het onderwerp van archeologische opgravingen onthullen overblijfselen van de eerste en tweede eeuw. Een campagne van 2020 op de aangrenzende PaleoChristelijke begraafplaats opgegraven 150 graven, waaronder zandsteen sarcofaag, houten of lood doodskisten, en een uitzonderlijke glazen diatreet vaas (VIth-VIIe eeuw) Deze vaas, gegraveerd met "VIVAS FELICITER" ("Leven met gelukzaligheid"), getuigt van de hoge status van de eigenaar, waarschijnlijk een lokale hoogwaardigheidsbekleder.

De opgravingen bevestigden ook de continuïteit van de bezetting van de site, van oudheid tot middeleeuwse tijden, met sporen van een Merovingiaanse en Karolingische necropolis. De kerk, nu eigendom van een vereniging, belichaamt aldus een architectonische en begrafenis palimpsest, waar 1500 jaar religieuze en sociale geschiedenis overlappen. De ranking en recente ontdekkingen maken het een belangrijke mijlpaal om het christendom van Bourgondië en begrafenispraktijken in Romeinse Gallië en de Hoge Middeleeuwen te begrijpen.

Externe links