Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Vénérand de Laval ontstond in het verlangen van François de Laval, graaf van Gavre (later Guy XV), om te voldoen aan de geestelijke behoeften van de inwoners van Pont-de-Mayenne. In 1485 legde hij de fundamenten van het gebouw, gemotiveerd door de afstand van de voormalige parochiekerk Saint-Melaine, die ongeschikt was geworden voor bevolkingsgroei in verband met de handel in doek. De graaf biedt ook een kostbaar relikwie: een deel van het hoofd van St.Venerand, bewaard tot dan toe in zijn kasteel van Acquigny, om de gelovigen aan te trekken naar deze nieuwe plaats van aanbidding.

Het werk, gefinancierd door de schenkingen van parochianen en de liberaliteiten van de Graven van Laval, duurde enkele decennia. Al in 1490 maakte een tijdelijke kapel het mogelijk om daar Missen te vieren, terwijl de relikwieën van St.Venerand daar werden overgebracht. In 1520 werden de schepen en transepten voltooid, maar de financiële moeilijkheden vertraagden de officiële toewijding. Het vond uiteindelijk plaats op 20 januari 1521, onder voorzitterschap van Jean Tisserot, bisschop in partitbus, die acht altaren en de gewijde begraafplaats zegende. De kerk, nu parochie, symboliseert de opkomst van de voorsteden en lokale vroomheid.

In de 16e eeuw werd het gebouw verrijkt door de welvaart van kooplieden, vooral die handel met Spanje. De glas-in-loodramen, zoals La Crucifixion de Raoul de Nimègues (16de eeuw), en de retables getuigen van deze weelde. Maar ook religieuze spanningen markeerden zijn geschiedenis: in 1537 werden Hugenoten door koninklijke orde uit Laval verdreven en hun bezittingen in beslag genomen. Ondanks deze verstoringen gingen de uitbreidingen door, met de toevoeging van kapellen (zoals die van Saint-André in 1697) en de uitbreiding van de begraafplaats.

De 17e en 18e eeuw zag de kerk zich aanpassen aan liturgische en demografische veranderingen. In 1605 werd daar de Broederschap van het Heilig Sacrament gesticht, en in 1676 werd daar de dienst van de veertig uur opgericht om de excessen van het Carnaval tegen te gaan. Belangrijke incidenten, zoals bliksem slaan het altaar in 1686 of de vervuiling van de begraafplaats in 1700, puncted zijn geschiedenis. In de 18e eeuw werden er extra relikwieën (waaronder die van de heilige Charles Borromée in 1772) afgezet, terwijl werken het koor en de sacristie verfraaiden.

De Franse Revolutie veranderde de kerk tijdelijk in een foerageerwinkel (1793-1795), voordat het werd gerestaureerd in de 19e eeuw. Elementen zoals de jube of retables worden dan aangepast of verkocht om de gotische stijl te standaardiseren, onder leiding van Abbé Gérault. De oude glas-in-loodramen, meerdere malen gerestaureerd (met name in 1995), en de retables van de 17e en 18e eeuw (zoals die van de Maagd, gedateerd 1610) blijven vandaag, getuige van haar rijke verleden.

Geclassificeerd als een historisch monument in 1975, Saint-Vénérand's kerk belichaamt bijna zes eeuwen van Lavallois geschiedenis, mengen toewijding, macht en gemeenschapsleven. De architectonische transformaties van de 15e eeuwse pijl naar barokke kapellen weerspiegelen de artistieke en sociale evolutie van Mayenne, terwijl de relikwieën en glas-in-loodramen het een uitzonderlijke plaats van religieuze herinnering maken.

Externe links