Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De omheining van Richelieu werd gebouwd in de 17e eeuw om een nieuwe stad te omringen die werd gecreëerd door kardinaal Richelieu, op plannen ontworpen door architecten Jacques Lemercier en zijn broers Pierre en Nicolas. Geautoriseerd door Louis XIII in 1631, deze ideale stad, voltooid rond 1642, onderscheidt zich door zijn geometrische vlak, zijn sloten en zijn drie monumentale deuren (Parijs/Chinon, Loudun, Château/Châtellerault), aangevuld met valse deuren om symmetrie te behouden. De omheining, meer symbolisch dan defensief, markeerde de grens tussen de "stad" en de "stad," terwijl het prestige van de oprichter werd bevestigd.

Het werk omvatte meer dan 2000 arbeiders om een vierhoekige muur van 620 meter bij 390 (inclusief sloten), aanvankelijk doorboord door drie echte deuren en drie valse deuren. Twee daarvan werden in de 19e eeuw geopend om de toegang tot het station en de Bouchard Island weg te vergemakkelijken. De stervelingen in de muren bleven onvoltooid, en vier paviljoens markeerden de hoeken van de stad. Het complex, geclassificeerd als een historisch monument in 1879, omvat ook paviljoens naast de deuren, geregistreerd in 1992 voor hun gevels en daken.

De financiering van de vestingwerken en de poorten werd verstrekt door Louis XIII, volgens de brieven patent van 1631, terwijl de ondernemer Jean Thiriot werd genoemd als mogelijke manager van de werken. De omheining blijft grotendeels vandaag, met zijn vier monumentale deuren geflankeerd door paviljoens, getuigen van de stedelijke ambitie van de kardinaal. De reguliere indeling, geïnspireerd op klassieke principes, weerspiegelt het verlangen om een modelstad te creëren, zowel functioneel als esthetisch, die de glorie van zijn sponsor dient.

Afgezien van zijn stedelijke rol, werd de verbinding gebruikt om de privileges die aan de inwoners van het binnenland, zoals belastingvrijstellingen. Dit juridische onderscheid tussen het interieur (de "stad") en het exterieur (de "stad") onderstreepte de uitzonderlijke status van de stad, opgevat als een symbool van de kardinaallijke macht. Latere veranderingen, zoals het openen van twee valse poorten in de 19e eeuw, kwamen tegemoet aan praktische behoeften in verband met de ontwikkeling van het lokale vervoer en de stedenbouw.

Externe links