Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartreuse du Reposoir, opgericht in 1151 door de Chartreux Jean van Spanje onder impuls van Aymon I van Faucigny, vestigt zich in de vallei van Béol (vermaard Reposoir na de beroemde uitroep van de stichter: "Hic est repausatorium meum"). Het klooster, begiftigd met landerijen, wijngaarden en weidegronden door de heren van Faucigny, werd een plaats van continu kloosterleven tot de revolutie. Zijn ruimtelijke organisatie, typisch voor de Chartreuses, omvat een groot gewelfd klooster in fluit snavel, individuele cellen voor monniken, en een ogivaal kerk opgericht door Aymon I.

Door de eeuwen heen onderging de Chartreuse restauraties en historische gevaren. Gesloopt door overstromingen in 1705, werd het hersteld in 1671 en vervolgens in 1846 na de terugkeer van de Post-Revolution Chartreux. De monniken werden in 1901 door de Waldeck-Rousseau-wet naar een luxehotel (1907) gestuurd voordat de site in 1922 werd gekocht voor de Karmelieten, die zich daar permanent vestigden in 1932. Gerangschikt een historisch monument in 1910 (portaal) en in 1995 (samen), de chartreuse behoudt laatgotische elementen, zoals zijn kleine 16e-eeuwse klooster met polybijenbogen en bogen op dogisch kruis.

De zalige Johannes van Spanje (1123 Zijn geestelijke erfgoed en de schenkingen van de Faucigny (land, gebruiksrechten) vormden de geschiedenis van het klooster, gekenmerkt door perioden van welvaart en verval. Vandaag de dag bestendigt de Carmel du Reposoir een sluitend leven op deze site waar Cartusiaanse herinnering, middeleeuwse architectuur en alpine landschap samensmelten.

Het bezit van de Chartreuse bedekt Savoyard gemeenten (Scionzier, Magland) en Genève (Grand-Bornand, Thônes), met inbegrip van weiden en wijngaarden. De gebouwen, georganiseerd op plein rond een grote weide, weerspiegelen het Cartusiaanse ideaal van isolatie en gebed. De kapel Saint-Antoine en de kapel gewijd aan Johannes van Spanje (nu sacristie) getuigen van deze dubbele religieuze en erfgoedroeping.

De hedendaagse geschiedenis van de site wordt beïnvloed door veranderingen in eigendom: revolutionaire nationalisatie (1793), overname door lokale boeren (1797), transformatie in een hotel (1907) en dan terugkeren naar het kloosterleven. De classificatie van 1995 beschermt nu alle gebouwen, tuinen en vloeren, met behoud van een uniek architectonisch en landschap in Haute-Savoie.

Externe links