Terminal erectie 74 ap. J.-C. (≈ 100)
Grens tussen Wenen en Ceutrons onder Vespasianus
1852
Ontdekking van de terminal
Ontdekking van de terminal 1852 (≈ 1852)
Gevonden in de Col de la Forclaz-du-Prarion
1875
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1875 (≈ 1875)
Officiële bescherming door de Franse staat
1999
Installatie van een facsimile
Installatie van een facsimile 1999 (≈ 1999)
Exemplaar naar Plagnes (Passy)
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Romeinse inscriptie van de Col de la Forclas: classificatie op lijst van 1875
Kerncijfers
Vespasien - Romeinse keizer (69
Sponsor van de grenspijler
Cn. Pinarius Cornelius Clemens - Legate of Auguste propreter
Hoofd van de terminale erectie
Oorsprong en geschiedenis
De Forclaz-du-Prarion is een oude Romeinse grens zuil opgericht in 74 n.Chr. op de Forclaz-du-Prarion pas, tussen de gebieden van de Allobroges (Wenen, provincie Narbonnaise) en de Ceutrons (Griekse Alpen). De provincie grenst ook aan het Romeinse Rijk. Gekleurd in gneiss, draagt het een Latijnse inscriptie in opdracht van keizer Vespasianus en uitgevoerd door zijn legaat Cn. Pinarius Cornelius Clemens, propreter van het leger van superieure Germania.
De terminal werd in 1852 ontdekt op de plaats genaamd Larioz, nabij de pas, kort daarna verplaatst naar het gehucht Plagnes (commune van Passy). Sinds 1999 wordt een facsimile getoond in de tuin van de kerk van de Plagnes, terwijl het origineel, beschermd door een edicle, voor het voormalige Hotel des Panoramas ligt. De Latijnse inscriptie beschrijft de keizerlijke autoriteit en de territoriale afbakeningsfunctie en benadrukt haar administratieve en symbolische rol.
Deze pilaar, een historisch monument in 1875, illustreert de Romeinse organisatie van de Alpen en het beheer van de binnengrenzen. Zijn epigrafische tekst vermeldt expliciet de betrokken steden (Viennenses en Ceutronas) en de politieke context van zijn creatie, tijdens het bewind van Vespasianus. De grens getuigt ook van Romeinse praktijken van territoriale markering, waarbij praktisch nut en bevestiging van keizerlijke macht worden gecombineerd.
Het originele monument en de kopie ervan laten ons toe Romeinse steensnijdende technieken en epigrafie te bestuderen, evenals de geschiedenis van alpine uitwisselingen in de oudheid. Zijn verplaatsing in de 19e eeuw weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van het archeologische erfgoed, dan in volledige herontdekking in Savoie.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen