Eerste inbedrijfstelling 1875 (≈ 1875)
Opening door de Noordelijke Spoorwegmaatschappij.
1938
Integratie met de SNCF
Integratie met de SNCF 1938 (≈ 1938)
Nationaal spoorwegbeheer.
1944–1947
Reconstructie door Dufau
Reconstructie door Dufau 1944–1947 (≈ 1946)
Modernistische stijl na de bombardementen van 1944.
avril 2008
Het venster opnieuw openen
Het venster opnieuw openen avril 2008 (≈ 2008)
Terugkeer van commerciële dienst na 15 jaar.
24 juin 2020
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 24 juin 2020 (≈ 2020)
Bescherming van het gebouw en de meubels.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Station Saint-Roch, volledig voor het centrale lichaam (met inbegrip van de bank van de wachtkamer en de balans van de instructies als gebouwen per bestemming) en gevels en daken voor de twee zijpaviljoens, gelegen Place du Maréchal Foch, verschijnend in het kadaster sectie HZ, perceel 72, zoals afgebakend op het plan gehecht aan het decreet: inschrijving bij bestelling van 24 juni 2020
Kerncijfers
Pierre Dufau - Hoofdarchitect
Het station wordt gereconstrueerd in modernistische stijl (1944/1947).
Albert Roze - Beeldhouwer
Bijdragen aan de decoraties van de gevel.
Émile Morlaix - Beeldhouwer
Collaborator met exterieur decoratieve elementen.
Oorsprong en geschiedenis
Station Saint-Roch d'Amiens, geopend in 1875 door de Noordelijke Spoorwegmaatschappij, is ontworpen om te reageren op de toename van het spoorwegverkeer en dienen de Friant Barracks. In 1938 werd het in het SNCF-netwerk geïntegreerd en werd het een belangrijke spoorwegknooppunt met drie omheinde lijnen, waaronder die van Darnétal en Frévent. Zijn rol werd uitgebreid tot de departementale spoorwegen van de Somme (1891.
Het station werd verwoest tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog, vooral in 1918 en 1944. De architect Pierre Dufau, verantwoordelijk voor de wederopbouw van Amiens na 1945, gaf hem zijn huidige verschijning (1944/1947) door het mengen van modernisme (beton, glas, bakstenen) en klassieke elementen bewaard. De sculpturen van Albert Roze en Émile Morlaix sieren de gevels, terwijl het interieur, intact, geoptimaliseerde verkeer voor reizigers weerspiegelt.
Het station is een historisch monument in 2020 en illustreert de architectuur van de wederopbouw, met zijn centrale glazen lichaam en zijn bewaard gebleven zijpaviljoens. Na een periode zonder personeel (tot 2008) vond het een raam en bleef bediend door Ter Hauts-de-France treinen. De straal van sporen, vroeger gewijd aan de Friant barakken, is nu gedeeltelijk gebroken.
Het gebouw, gelegen Place du Marshal Foch, symboliseert ook de Amiens spoorwegster, met vier actieve takken van acht oorspronkelijk gepland. Zijn inscriptie beschermt het gehele centrale lichaam, de gevels van de paviljoens, evenals interieur elementen zoals de bank van de wachtkamer en de balans van instructies, getuigen van het historische gebruik ervan.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen