Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De getijdenschuur van La Cassagne is een historisch monument waarvan de bouw lokaal wordt toegeschreven aan de Tempeliers. Deze hypothese wordt versterkt door de nabijheid van het commandokantoor van Saint-Jean de Condat. De architectonische elementen van de begane grond, zoals de dubbele bogen en kernkoppen, dateren waarschijnlijk uit de late twaalfde of vroege dertiende eeuw, waaruit een archaïsche factuur van deze periode blijkt. Dit gebouw zou in eerste instantie dienen als een tiendenschuur, een plaats om belastingen in natura te innen voor de kerk of religieuze orden.

In de 15e eeuw onderging de schuur een grote restauratie, waarbij delen van de dubbele bogen en kernkoppen werden gerenoveerd. In die tijd werd het ook getransformeerd als stallen in het nabijgelegen kasteel. Het rechthoekige gebouw bestaat uit een begane grond, een verdieping en een top. Een grote koetsdeur, gelegen in het noorden, biedt toegang tot een veranda die leidt naar een zadel of graan winkel, evenals een trap toren. De vloer, nu een enkele kamer, was waarschijnlijk verdeeld in twee oorspronkelijk.

Tijdens het 15e eeuwse werk werd een reeks van vier horizontale noppenramen toegevoegd aan de westelijke gevel. Deze veranderingen weerspiegelen een aanpassing van het gebruik van het gebouw van een agrarische en religieuze functie naar een gebruik dat meer verband houdt met het seigneuriële leven. De architectonische geschiedenis van deze schuur illustreert dus de ontwikkeling van behoeften en lokale overheden tussen de Middeleeuwen en het einde van deze periode.

De getijdeschuur wordt sinds 14 mei 1980 als historisch monument beschouwd en herkent zijn erfgoedwaarde. De huidige toestand en locatie, hoewel gedocumenteerd, profiteren niet van een optimale geografische nauwkeurigheid volgens de beschikbare bronnen. Dit monument blijft een getuigenis van de verbanden tussen religieuze orden, landbouw en seigneuriële macht in Dordogne.

Externe links