Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Aerodynamisch Laboratorium Eiffel, gelegen in 67 rue Boileau in het 16e arrondissement van Parijs, werd in 1912 gebouwd door Gustave Eiffel om de eerste windtunnel in de Champ-de-Mars te vervangen. Uitgerust met een luchtader van 22 meter diameter tot 30 m/s, werd het aanvankelijk gebruikt om vliegtuigvleugelprofielen te bestuderen. Deze metalen hangar, met een sober design, huisvest een uitzonderlijke technische set, waaronder elektrische motor, ventilator en meetinstrumenten, waardoor deze site een van de eerste aerodynamische laboratoria ter wereld is.

In 1920 verplaatste Eiffel het laboratorium naar de technische diensten van de luchtvaart, die hem in 1929 toevertrouwde aan de Vakbondskamer van Aeronautics Industries. Na 1945 werden de activiteiten uitgebreid tot auto's, civiele techniek (studie van windweerstand in gebouwen) en ventilatie. De windtunnel, nog steeds operationeel in 1997, vervolgens getest vliegtuigen, auto's en infrastructuurmodellen. Sinds 1999 is het laboratorium een dochteronderneming van het Centre scientifique et technique du bâtiment (CSTB), dat samenwerkt met ingenieurs- en architectenscholen.

De site heeft in 1997 een historisch monument voor zijn windtunnel en zijn technische voorzieningen (motor, ventilator, bedieningspanelen) gebouwd en heeft een onderzoeks- en industriële leveringsactiviteit. Hij is betrokken bij innovatieve projecten, zoals de natuurlijke koeling door wind van een district van La Réunion of de Arena de Ouangani in Mayotte. Het laboratorium, een privé-eigendom, blijft een emblematische plaats van Franse techniek, waarbij erfgoed en moderniteit worden gecombineerd.

Externe links