Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Touquet-Parijs-Plage stadhuis, gebouwd in 1931 door architecten Louis Debrouwer en Pierre Drobekq, belichaamt een gedurfde mix van Engelse gotische, cemented houten panelen en Art Deco. De 38-meter belfort, met een beiaard klok geïnspireerd door Big Ben, domineert een gebouw ontworpen voor wereldse recepties in plaats van administratie. Jeanne Thil's fresco's in de zaal vieren Frans-Britse banden, zoals het Verdrag van Etaples of het bezoek van admiraal Huc Quiéret in de baai van de Canche.

Het gebouw, dat op 27 juni 1931 tijdens de Frans-Britse feestdagen werd ingehuldigd, wordt door de lokale pers bekritiseerd om zijn kosten en fascist, die de kloof tussen de elitaire ceremonies (banquets bij de Royal Picardy, thee in het casino) en de bescheiden vreugden die de inwoners werden aangeboden. Burgemeester Léon Soucaret verdedigde vervolgens een "beschaafd" project, waar architectuurkunst de stadsplanning aan zee zou bekronen en een internationale elite zou aantrekken in deze "grote en weelderige salon.".

Een historisch monument in 2014 na een gedeeltelijke inschrijving in 1997, het stadhuis is het voorwerp van een faraonische restauratie sinds 2015 (7,7 miljoen euro), verdeeld in acht stukken. De eerste fase, gewijd aan belfort (2,2 miljoen euro), werd in 2022 afgerond. De werken, oorspronkelijk gepland tot 2026, eindigen met een jaar voorschot: de inhuldiging van de restauratie vindt plaats op 27 juni 2025, 94 jaar tot de dag na die van 1931, in aanwezigheid van Brigitte Macron en minister Françoise Gatel. Een ceremonie brengt hulde aan Lucien Ougen, vuurtorenwachter die het gebouw redde van de vernietiging in 1944.

De geschiedenis van het monument dateert uit 1901, toen de gemeentelijke school aan de straat van Londen diende als voorlopig stadhuis voor Parijs-Plage, vervolgens gehecht aan Cucq. In 1912 werd Le Touquet-Parijs-Plage een zelfstandige gemeente, en het stadhuis richtte Villa Les Moucherons op. Het huidige project werd gelanceerd in 1928 op twintig jaar eerder verworven land, ter vervanging van een protestantse tempel voorzien door John Whitley. De eerste steen werd gelegd in 1929 door burgemeester Léon Soucaret, die de passage markeerde van een bloeiende badplaats naar een stad met een ambitieus architectonisch symbool.

Lokale materialen, zoals Baincthun en Hydrequency stenen, benadrukken regionale verankering, terwijl versterkt beton maakt een snelle bouw mogelijk. Het plan neemt dat van de prestigieuze 19e eeuwse stadhuizen over, met een grote centrale zaal die administratieve diensten naar de periferie degradeert. Deze vooringenomenheid weerspiegelt de wereldse roeping van het Touquet, waar de internationale elite naast een lokale bevolking staat waarvan de inauguratie vieringen van 1931 grotendeels de inwoners uitsluiten, zoals gemeld door L-Express van 18 juli 1931.

Externe links