Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Courances ontstond in 1552, toen Como Clause, notaris en secretaris van de koning, een seigneuriële residentie verwierf in dit domein van de Franse Gâtinais. Toen hij in 1558 overleed, werd het eigendom overgedragen aan zijn zoon Pierre, vervolgens aan zijn kleinzoon François, die het in 1622 aan Claude Gallard gaf, ook notaris en koninklijk secretaris. Het is waarschijnlijk de laatste die het huidige kasteel bouwde in de vorm van "H," omgeven door gracht, bevestigd door gravures van Israël Henriet en Israel Silvestre rond 1650. Het park, dat in de 16e eeuw door de Clausse is begonnen, wordt door de Gallards aangevuld met grachten, bekkens en een groot axiaal perspectief.

In de 18e eeuw werd het kasteel gemoderniseerd door Anne-Catherine Gallard, weduwe van Nicolas Potier de Novion, die de binnenplaats van eer opende door het verwijderen van de muur en de veranda. Zijn kleindochter, Léontine-Philippine de Novion, en haar echtgenoot Aymar de Nicolay, president van de Chambre des comptes de Paris, ondernam grote veranderingen tussen 1775 en 1777: het openen van nieuwe baaien, het toevoegen van monumentale frontons, en het opknappen van de gevels. Het landgoed verhuisde daarna naar hun zoon Theodore de Nicolai, een Frans paar, voordat het werd verlaten na de revolutie van 1830.

In 1872 werd het kasteel gekocht door de Berlijnse bankier Samuel de Haber, die zijn restauratie toevertrouwde aan de architect Hippolyte Destailler. De laatste, tussen 1873 en 1884, gaf het kasteel een Louis XIII stijl door het verwijderen van de crepi om de steen te onthullen, het verhogen van de zolder, en het toevoegen van zink ornamenten. Hij bouwde ook een nieuwe vleugel voor master appartementen, verbonden door een galerie aan de oude vleugel, en herontwerpde het park in het Engels. Een brand verwoestte de gemeenten echter in 1976. In de 20e eeuw restaureerde de Marquise Jean de Ganay, kleindochter van Samuel de Haber, een tuintekening in Franse stijl met de hulp van Achille Duchêne, die in het bijzonder het ijzeren bekken van het paard en de fontein van Arethuse creëerde, overdonderd door een standbeeld van Claude Poirier (1711).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog herbergt het kasteel een 80-bed hulpziekenhuis voor militaire slachtoffers (HASSBM nr. 21). Gerangschikt een historisch monument sinds 27 juni 1983, het landgoed omvat het park met zijn waterdelen, grachten, en een oude molen. Het park, "opmerkelijke tuin" genoemd, combineert nu Franse, Engelse en Japanse invloeden, die de vele transformaties weerspiegelen.

Het Château de Courances werd ook gebruikt als decor voor verschillende film- en televisieproducties. In 1962 tourde Henri Decoin Le Masque de Fer om de residentie van Mazarin te vertegenwoordigen. Onlangs verscheen hij in Molière (2007) van Laurent Tirard, de serie Nicolas Le Floch (2015), Le Sens de la fête (2016) en de aflevering 4 van deel 3 van Lupin (2023) op Netflix, waar hij het kasteel van Thoiry speelde. Deze films benadrukken de architectonische en landschapsaantrekkingskracht, die wordt gezien als een van de mooiste erfgoed ensembles in Île-de-France.

Externe links