Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marie de Coustuges, nu parochie, was oorspronkelijk de kerk van een Benedictijner klooster. Zijn middeleeuwse geschiedenis begon in 936 met de verkoop van alleu van Coustouges aan Ava, weduwe van Miron II van Cerdagne, en hun zoon Oliba Cabreta. In 979 liet Miron, graaf van Cerdagne en bisschop van Girona, de tienden van Coustouges na aan de abdij van Sainte-Marie d'Arles. In 988, na een middellange donatie aan Gravin Ermengarde, Oliba Cabreta definitief ceded de alleu en haar kerk aan de abdij van Arles, bezit bevestigd door een pauselijke zeepbel van 1011.

Het huidige gebouw, gebouwd door de abdij van Arles, is gewijd op 26 november 1142 door de bisschop van Elne Udalgar van Castellnou, ter vervanging van een eerdere bouw. De abdij vestigde in 1291 een parochiepriester, die zijn groeiende rol als lokale kerk markeerde. Een historisch monument in 1840, het illustreert Catalaanse romaanse architectuur met zijn gewelfde schip, halfronde apsis, en een 12de eeuwse gebeeldhouwde portaal. Een legende uit de negentiende eeuw, vandaag in diskrediet gebracht, schreef de basis ervan toe aan Paus Damascus I in 370, maar geen enkel oud archeologisch of tekstueel bewijs bevestigt het.

De kerk heeft een strategische positie in Vallespir, op een middeleeuwse weg die via de pas van Maçanet van Catalonië naar Spanje wordt afgelegd. Zijn klokkentoren, overdonderd door een referentie radioactieve bliksemafleider (type Helita), en zijn meubelelementen, zoals een 12de eeuws raster of een 17de eeuwse Maagd .. getuigen van zijn rijke verleden. Lokale opgravingen onthulden alleen Romeinse munten, waarbij de legendarische verslagen van opeenvolgende verwoestingen door de Barbaren, Wisigothen of Arabieren werden vernietigd.

Middeleeuwse bronnen, waaronder notariële handelingen en pauselijke bubbels, documenteren zijn behorend tot de Benedictijnse orde tot de Revolutie. Zijn vroege classificatie in 1840 onderstreept zijn erfgoed belang, terwijl architectonische studies (Bructails, Durliat) bevestigen zijn meestal romaanse constructie, zonder sporen van de eerdere fasen genoemd door Mérimée of Taylor. De site, in het centrum van het dorp, blijft een marker van de religieuze en politieke geschiedenis van Vallespir.

Externe links