Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Marcolès, gelegen in het departement Cantal in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, is een zuidelijk gotisch gebouw gebouwd in de 15e eeuw. Het stijgt op de fundamenten van een versterkte priorij, die al in 1203, gekoppeld aan de abdij van Saint-Géraud, werd bevestigd. De wederopbouw in de 15e eeuw werd gemotiveerd door de oude staat van de oude kerk, beschadigd door de Honderdjarige Oorlog, en de behoefte aan een plaats van aanbidding meer geschikt voor de gemeenschap. Het huidige gebouw bestaat uit een schip met vijf spanten, een vierkant koor opgestegen door een toren-clocher, en een interieur dat gotische sculpturen, 19e eeuwse schilderijen en houten meubels combineert.

De kerk herbergt uitzonderlijke overblijfselen van Saint Martin de Tours, ontdekt in 1667 in een 14e-eeuws reliekbeeld verborgen in het hoge altaar. Deze relikwieën, een van de belangrijkste na de vernietiging van de Towers sjaal in 1562, maakte Marcolès een grote bedevaartsplaats. Het standbeeld, dat een bisschop in pauselijke kleding vertegenwoordigt, werd vereerd en in processie gedragen tijdens openbare calamiteiten. Een canonisch onderzoek bevestigde zijn authenticiteit, waarbij botten werden onthuld, vergezeld van een rol met de inscriptie HAC SUNT RELIQUAE BEATI MARTINI.

Het interieur van de kerk wordt onderscheiden door zijn zuidelijke gotische stijl, zonder transept, met een schip verdeeld in vijf spanten en acht zijkapellen toegevoegd door rijke families aan het einde van de 15e eeuw. Deze kapellen, met verschillende stijlen, geven het gebouw een karakteristieke gezwollen vorm. Het koor, bedekt met dogische gewelven, communiceert met het schip door een triomfboog versierd met bloemenmotieven en een gordijn geschilderd in trompe-l'oeil. Onder de kapellen herbergt die van Sint-Martin een neogotisch altaarstuk uit 1894 dat ontworpen is om de relikwieën te huisvesten na hun terugtrekking uit het standbeeld.

Het meubilair en kunstwerken van de kerk omvatten 16e-eeuwse polychrome stenen beelden, zoals Saint Anne Trinitar of Saint James Reading, evenals een Renaissance beeldhouwbord geclassificeerd als een historisch monument. De achttiende-eeuwse preekstoel van prediking presenteert een veelhoekige tank en een wapenschild dat hoge kerkelijke gerechtigheid symboliseert. De kerk werd genoemd als historische monumenten in 2003, terwijl een aantal van haar elementen (status, retable, reliquary) werden geclassificeerd of geregistreerd tussen 1935 en 1999.

De uiterlijke verschijning van de kerk evolueerde door de eeuwen heen, gekenmerkt door de onderdrukking van de primitieve klokkentoren voor 1553, haar versterking na de revolutie, en de toevoeging van een stenen poort van Volvic in 1856. De klokkentoren, neergelaten tijdens de revolutie om ideologische redenen, werd later gerestaureerd en uitgerust met een klok. De aangrenzende begraafplaats, overgebracht in 1856, bevrijdde ruimte rond het gebouw. De granieten muren, bedekt met lauzes, en de kapellen met verschillende daken getuigen van deze transformaties.

De cultus van St. Martin bij Marcoles werd begeleid door populaire praktijken, zoals het bad van ricketkinderen in de fontein van Sint-Martin, een traditie die sinds 1667 werd bevestigd. Deze kinderen, genoemd martiniaires, vonden, volgens lokale overtuigingen, de mogelijkheid om na deze onderdompeling te lopen. De legende van Sint Martin, een evangelizer die een heilige den afslacht, wordt vertegenwoordigd in een muurschildering van de aan hem gewijde kapel, die zijn rol in het christendom van de regio illustreert.

Externe links