Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De René Billères klimaatschool van Argelès-Gazost, ingehuldigd in 1955 in de Hautes-Pyrénées, belichaamt de functionalistische architectuur van de 20e eeuw en de educatieve idealen van de Dertig Glories. Ontworpen door de architect André Remondet, is het geïnspireerd door het Bauhaus en Corbusier, met verspreide volumes, moderne materialen (beton, glas) en traditionele materialen (Batchirurgische steen, leisteen), aangepast aan het bergklimaat en seismische risico's. Het project, gelanceerd in 1948 op initiatief van burgemeester Marcel Lemmer en ondersteund door René Billères (minister van Onderwijs), had tot doel een regio nieuw leven in te blazen die getroffen werd door de uittocht op het platteland door de oprichting van een gemengde en innovatieve instelling die openstaat voor alle studenten.

De middelbare school onderscheidt zich door haar landschap en artistieke integratie, met een park van 8 hectare doorkruist door een stroom, en tien hedendaagse kunstwerken gerealiseerd tussen 1954 en 1960 in het kader van de 1% artistieke. Onder hen zijn mozaïeken van Gustave Singier, een marouflé doek van Alfred Malessier (Games in de sneeuw), holle sculpturen van Etienne Hajdu op de pilaren van het gymnasium, en een feministisch standbeeld van Denis Gelin, La Bachelière, symboliseren de emancipatie van vrouwen. Deze werken, vertegenwoordiger van de Nieuwe School van Parijs, interactie met architectuur om een unieke plaats van leven en studie te creëren, geclassificeerd als Historisch Monument in 2008.

Het etablissement, dat wordt beschouwd als een "open-air middelbare school," innoveert ook door zijn outdoor onderwijsruimtes: stenen cirkels voor buitenlessen (met akoestiek geoptimaliseerd door de gevels), een amfitheater en een portico geïnspireerd door de peripatetische school. De gebouwen, kleurrijk en gespecialiseerd door functie (boarden, poliklinische, administratie), zijn gericht op het maximaliseren van zonlicht en natuurlijke ventilatie. De kostschool, het hele jaar geopend, weerspiegelt de hygienistische en heliothermale theorieën van de tijd, terwijl de gymzaal en sportfaciliteiten integreren een wereldwijde educatieve dimensie, zelden voor de tijd.

De klimaatschool heeft in 2008 een historisch monument voor zijn gevels, daken, landschap en landschapspark opgezet en illustreert een synthese tussen architectonische moderniteit, sociale ambitie en artistiek erfgoed. Zijn verhaal is ook dat van een samenwerking tussen kunstenaars (Charlotte Perriand voor meubels, Florence Knoll voor meubels) en architecten, in een context van wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Vandaag, ondanks renovaties die een aantal originele apparaten (ventilatie, natuurlijke verlichting) hebben veranderd, blijft het een belangrijke getuigenis van de educatieve en esthetische utopie van de jaren 1950.

Het staatspatronage bracht internationale kunstenaars samen, zoals de Belgische Gustave Singier (glaspastamozaïek) of de Engelse Alma Slocombe (abstract keramiek), terwijl kinetische werken, zoals de fontein van Louis Leygue, verdwenen. De school, oorspronkelijk anoniem, werd in 2005 hernoemd als eerbetoon aan René Billères, de belangrijkste acteur in zijn creatie, en Marcel Lemmer, visionaire burgemeester. Zijn model, gepresenteerd op de Wereldtentoonstelling in Brussel in 1958, heeft bijgedragen tot de verspreiding van de "internationale stijl" in Frankrijk, terwijl hij danst in een gebied dat gekenmerkt wordt door thermisch en bergen.

Externe links