Bouw van een vuurtoren 1978 (≈ 1978)
De laatste vuurtoren in Frankrijk.
avril 1980
Inbedrijfstelling
Inbedrijfstelling avril 1980 (≈ 1980)
Officiële opening van de moderne vuurtoren.
21 juin 2012
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 21 juin 2012 (≈ 2012)
Volledige bescherming van de vuurtoren en zijn omgeving.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De vuurtoren volledig (Box BN 102): registratie bij bestelling van 21 juni 2012
Kerncijfers
Emile Pamart - Architect
Fabrikant van gewapend beton koplamp.
Aguilar - Ingenieur
Technische bijdrage aan het project.
Oorsprong en geschiedenis
De vuurtoren van Saint-Gervais, gelegen in Fos-sur-Mer in de gelijknamige Golf, werd opgericht in 1978 op het puntje van Saint-Gervais. Het markeert het hoogtepunt van de bouw van vuurtorens aan de Franse grootstedelijke kusten, zijnde de laatste gebouwd tot nu toe. Tijdens de bouw werden overblijfselen ontdekt van een olielamp werkplaats uit de 2e eeuw, die een oude bezetting van de site onthulde. Deze moderne, geautomatiseerde en onbewaakte vuurtoren speelt een sleutelrol in de scheepvaart van industriële schepen (olietankers, containerschepen) naar de haven van Fos.
De structuur van de vuurtoren onderscheidt zich door zijn functionele ontwerp: een vermijd cilindrisch torentje in ruw gewapend beton, aangevuld met een groene tegel afwerking. Binnen, een helische trap en lift leiden naar de lantaarn, terwijl het bovenste deel huisvest het technische pand. Hoewel de vuurtoren niet voor het publiek toegankelijk was, werd hij in opdracht van 21 juni 2012 als historische monumenten vermeld, met erkenning van zijn erfgoed en architectonisch belang. Het werd gelanceerd in april 1980, het illustreert de evolutie van maritieme signaaltechnieken in de 20e eeuw.
De vuurtoren is ontworpen door architect Emile Pamart en ingenieur Aguilar en bevat innovatieve elementen voor het tijdperk, zoals glazen bestratingen naar het zuiden voor natuurlijke verlichting. Het lantaarnplatform, bereikbaar via een metalen trap, is bekleed met een betonnen leuning. De lift machines, gehuisvest in een bovenbouw, demonstreert een rigoureuze technische aanpak. De registratie in de algemene inventaris (zie IA1300155) en de precieze locatie (een impasse in Phare, Fos-sur-Mer) maken het tot een historisch en functioneel monument voor de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen