Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sint-Josephushuis is een voormalig Benedictijnerklooster dat in 1614 in Châlons-en-Champagne werd opgericht door de gemeenteraad om de nonnen van de abdij van Avenay te herbergen, verwoest door een brand in 1567. Deze dames, geleid door de abdis Françoise de Beauvilliers de Saint-Aignan, zochten hun toevlucht daar. Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1636) trokken ze zich terug naar hun priorij Saint Joseph om te ontsnappen aan de Spaanse troepen van John de Werth. De gebouwen, oorspronkelijk gebouwd aan het begin van de zeventiende eeuw, werden geleidelijk herbouwd vanaf het derde kwart van deze eeuw.

Het klooster werd volledig herbouwd in 1682, terwijl de houten trap, gemaakt in 1669 door timmerman Pierre Collart, getuigt van lokaal vakmanschap. De kapel, gebouwd in 1706, vervangt een eerder gebouw. Een brand verwoestte een deel van het klooster in 1769, wat leidde tot gedeeltelijke reconstructie in houten stroken. In 1788 werd het klooster afgeschaft door de Raad van State: de standbeelden van de gevel werden verwijderd, waaronder een Maagd met het Kind in 1897 vervangen door een standbeeld van Sint Joseph, aangeboden door de werkplaats C. Brebon.

Van 1788 tot 1846 herbergde het pand het Saint-Maur Hospice, voordat het werd gekocht door Abbé Loisson de Guinaumont en zijn zus, die een weeshuis en een bejaardentehuis oprichtte. Tussen 1827 en 1829 breidde het klooster en verhoogde vleugels uit. In de 20e eeuw, de site is gastheer van een huishouden en vervolgens professionele school, evenals een bejaardentehuis voor oudere nonnen. Sinds 1995 staat Saint Joseph House bekend als historisch monument. Vandaag worden sommige gebouwen gerehabiliteerd om het diocesane huis van Châlons te worden.

De architectuur van de site combineert Savonnières steen voor de kapel, krijttegels voor secundaire muren, en gebarsten houten panelen voor gevels op straat. Het gebroken lange dak en de gewelfde galerijen van het klooster illustreren de stijlen van de 17de en 18de eeuw. De structurele trap, heen en weer draaiend zonder dag, blijft een opmerkelijk voorbeeld van het lokale vakmanschap van de periode.

De kapel, met een langwerpig plan, onderscheidt zich door zijn kalksteen gevel en zijn open gevel. Beschermde elementen sinds 1995 zijn gevels, daken, gewelfde galerijen en houten trappen. De site, eigendom van een vereniging, behoudt een sociale en religieuze roeping, tussen historisch geheugen en aanpassing aan hedendaagse behoeften.

Externe links