Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Venevelles Manor House, ook bekend als Venevelles Castle, ontstond in de 11e eeuw in de Aune Valley, aan de voet van een beboste heuvel ooit bezet door een Romeins kasteel. De naam, afgeleid van de Gaulish verna (aulne) en val (vallei), roept zijn locatie op aan de rivier. Het bezit van de monniken van de abdij van Saint-Aubin in Angers aan het eind van de 11e eeuw, kwam uit de 13e eeuw in handen van de familie Espaigne. Deze heren, oorspronkelijk uit Saint-Gervais-en-Belin, herbouwden het herenhuis na de Honderdjarige Oorlog (15e eeuw), waardoor een middeleeuws sterk huis werd omgebouwd tot een residentie aangepast aan de renaissance smaak.

In de 17e eeuw, onder de impuls van Henri-Paul d'Espaigne en zijn vrouw Suzanne Le Vasseur, werd het herenhuis een huis van het Calvinisme in Anjou. Als protestanten verwelkomden ze hervormde bijeenkomsten en stuurden hun kinderen naar de Saumur Academie. Het landgoed, opgericht als markiesat in 1654, werd grondig herontworpen: de verwijdering van een verdieping om een nobele verdieping te creëren, de toevoeging van een eretrap, de bouw van een ophaalbrug en een Frans park (circa 1650). De zuidoostelijke toren, bijgenaamd de "Hugenotentière," symboliseert deze periode. Na de dood van Henry Paul in 1656 zette Suzanne Le Vasseur het werk voort, maar de familie, geruïneerd, moest een deel van het land opgeven om haar schulden te dekken.

Het herenhuis veranderde meerdere keren van hand na de revolutie. Verkocht als nationaal eigendom in 1799, werd het gekocht in 1802 door de weduwe van Henri-Jacques d'Espaigne, voordat het verkocht in 1807 aan Armand Constant Lebaigue, burgemeester van Luche-Pringé. In de 20e eeuw werd de Japanse schilder Toyosaku Saïto eigenaar in 1926, waarna musicoloog Norbert Dufourcq het in 1955 verwierf. Deze laatste, gepassioneerd over de geschiedenis van de plaats, ondernam belangrijke restauraties en kreeg zijn classificatie op historische monumenten in 1963. Zijn onderzoek, samengesteld in het boek "Nobles and Peasants at the Borders of Maine and Anjou" (1988), blijft de verwijzing naar de seigneury van Venevelles.

Architectuur combineert het herenhuis middeleeuwse elementen (15e eeuwse logis, gracht, torentjes) en Renaissance toevoegingen (Louis XIII papillons, Plantagenet gewelfde kapel). De site, omzoomd met gracht gevoed door de Aune, behoudt ook sporen van een netwerk van ondergrondse galeries, waarvan één Venevelles zou hebben verbonden met het kasteel van de Grifferie. De kapel, gezegend in 1503 door de Kardinaal van Luxemburg, en de gemeenten van de zestiende eeuw voltooien dit opmerkelijke ensemble.

De familie van Espaigne, eigenaar voor bijna zeven eeuwen, is een blijvend teken van de geschiedenis van de plaats. Na hun emigratie tijdens de Revolutie, ging het herenhuis door perioden van verval voordat ze gered werden door Norbert Dufourcq. Tegenwoordig getuigt het van zowel middeleeuwse defensieve architectuur, Renaissance transformaties, als de turbulente religieuze geschiedenis van Anjou en Maine.

Externe links